Μια συναρπαστική ιστορία από το βιβλίο του Eduardo Galeano «Oι μέρες αφηγούνται».
Τί είναι λέξη;
(χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά)
❃❃❃
Η γλωσσολογία, δηλαδή η επιστημονική μελέτη της γλώσσας, απαντά σε μυστήρια που αφορούν πλήθος τομέων: τη λειτουργία του εγκεφάλου και τη σύνδεση γλώσσας και σκέψης ή αντίληψης του κόσμου, τη δομή, μορφή και σύνταξή της, και αναρίθμητες άλλες πτυχές που αποκαλύπτουν την ομορφιά αλλά και την πολυπλοκότητά της.
Eduardo galeano | Φωτογραφία από τη Wikipedia
Ένα από τα ζητήματα στα οποία δεν έχει δοθεί ένας καθολικός ορισμός είναι ίσως το πιο απλοϊκό και για πολλούς δεδομένο στοιχείο της: τί είναι λέξη; Είναι το σύνολο γραμμάτων με διακριτή και μοναδική σημασία, που χωρίζονται με δύο κενά πριν και μετά την επόμενη; Και τί γίνεται με τις πολυσυνθετικές γλώσσες, στις οποίες μέσα σε μια λέξη, εντάσσονται ρήματα, υποκείμενα, αντικείμενα, και πάσης φύσεως προσδιορισμοί;
Οι δυσκολίες στον καθολικό ορισμό της λέξης είναι πολλές, και ο στόχος εδώ δεν είναι η επίλυσή τους. Επί της παρούσης, παρατίθεται το απόσπασμα από το βιβλιο Οι μέρες αφηγούνται του Εδουάρδο Γκαλεάνο, με μια συναρπαστική, πρωτόγνωρη και συγκινητική πτυχή της έννοιας της λέξης, που τόσο απλή είναι, κι όμως τόσο δύσκολο να την ορίσουμε.
Το βιβλίο του Εδουάρδο Γκαλεάνο είναι το “προσωπικό ημερολόγιο” του μεγάλου Ουρουγουανού συγγραφέα: κάθε μέρα του χρόνου αφηγείται και μια μικρή ιστορία, ένα στιγμιότυπο της μεγάλης ανθρώπινης περιπέτειας που διατρέχει όλες τις εποχές και όλους τους πολιτισμούς. Tριακόσιες εξήντα έξι ιστορίες για την πολιτική, για τη ζωή, για το μεγαλείο ή το όνειδος διασήμων και ασήμων, για μικρούς και μεγάλους αγώνες, μαζί με σχόλια που συνδέουν το χθες με το σήμερα και φανερώνουν τον κρυφό μίτο της ιστορίας. Ο μεστός και ευθύβολος λόγος του Γκαλεάνο δίνει ζωή στην ιστορία, μας αποκαλύπτει την πολυσημία και τη διάρκειά της. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).
Απόσπασμα από το βιβλίο του:
21 Φεβρουαρίου
Ο κόσμος μικραίνει.
Η σημερινή μέρα είναι αφιερωμένη στις Μητρικές Γλώσσες. Κάθε δύο εβδομάδες πεθαίνει μια γλώσσα. Ο κόσμος μικραίνει όταν χάνονται ανθρώπινες λέξεις, όπως όταν χάνεται η ποικιλία των φυτών και των ζώων του.
Το 1974 πέθανε η Άνχελα Λόιχ, μια από τις τελευταίες Ινδιάνες της φυλής Όνα στη Γη του Πυρός, εκεί κάτω στα πέρατα του κόσμου. Ήταν η τελευταία που μιλούσε τη γλώσσα της.
Η Άνχελα τραγουδούσε μονάχη, χωρίς κανέναν ακροατή, σε μία γλώσσα που κανείς πλέον δεν τη θυμόταν:
Ακολουθώ τα χνάρια εκείνων
που έφυγαν.
Έχω χαθεί.
Τα παλιά χρόνια οι Όνα λάτρευαν πολλούς θεούς. Ο ανώτερος θεός ονομαζόταν Πεμάουλκ.
Κείμενο νοείται από τη γλωσσολογική κοινότητα ως «κάθε ενότητα λόγου (προφορικού ή γραπτού) που επιτελεί μια συγκεκριμένη επικοινωνιακή λειτουργία σε ένα πλαίσιο συμφραζομένων».¹
Γνωρίζοντας αυτό, και λαμβάνοντας υπόψη τις αλλαγές στον τρόπο επικοινωνίας των τελευταίων ετών, καταλαβαίνουμε πόσο μεγάλη είναι πλέον η ανάγκη τα κείμενα που διαχειριζόμαστε στην καθημερινότητά μας να χαρακτηρίζονται από μεστότητα, συντομία, αμεσότητα και αρτιότητα, πάντα με γνώμονα την σαφήνεια και την κατανόηση.
Για αυτούς τους λόγους, και επειδή ο τρόπος με τον οποίο εκφέρεται ένα μήνυμα είναι εξίσου σημαντικός με το περιεχόμενό του για την ολοκληρωμένη και επιτυχή αποπεράτωση της κάθε διεργασίας, η Philomαtheia αναλαμβάνει την επιμέλεια κειμένων όλων των κειμενικών ειδών.
Σύνταξη Βιβλιοκριτικής (για προσωπική χρήση ή δημοσίευση)
Μετατροπή/Δημιουργία Βιβλίων στη γραφή Μπράιγ
*Η Γενική Επιμέλεια ΔΕΝ αφορά προσωπική εμπλοκή ή παραποίηση της ποιότητας του περιεχομένου κάθε κειμένου. Οι αλλαγές είναι συντακτικές/γραμματικές, λεξιλογικές, τυπογραφικές και υφολογικές, αφορούν δηλαδή τον τρόπο εκφοράς του μηνύματος, όχι το ίδιο το μήνυμα. Για αυτό τον λόγο δεν απαιτείται η εξειδίκευση με το κάθε αντικείμενο, εφόσον εξετάζεται αυστηρά και μόνο η γλωσσική χρήση ή/και η νοηματική απόδοση. Επιστημονική επιμέλεια παρέχεται μόνο στη γλωσσολογική ειδικότητα, και εάν ζητηθεί (αναλυτικά στη σελίδα Υποστήριξη Φοιτητ(ρι)ών).
¹ Αρχάκης, Α. 2011. Γλωσσική Διδασκαλία και Σύσταση των Κειμένων. Αθήνα. Εκδόσεις Πατάκη σσ. 27-31
(χρόνος ανάγνωσης: 5 λεπτά)
Ο γλωσσικός δανεισμός, δηλαδή το αποτέλεσμα εκτεταμένης διγλωσσίας κάποιων ομιλητών των κοινοτήτων που έρχονται σε επαφή, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας όλων των γλωσσών, όπως και της ελληνικής. Υπάρχουν διάφορα είδη δανείων (μεταφραστικό δάνειο, αντιδάνειο, ξένο δάνειο κ.ά.) καθένα από τα οποία υπάρχει και λειτουργεί για συγκεκριμένους λόγους και με συγκεκριμένους τρόπους. Δύο δάνειες λέξεις της ελληνικής είναι και οι λέξεις αλγόριθμος και άρμα.
Η
λέξη ‘αλγόριθμος’ ανήκει στην επιστημονική ορολογία της πληροφορικής και των
μαθηματικών, και σημαίνει ‘μια πεπερασμένη σειρά ενεργειών, αυστηρά
καθορισμένων και εκτελέσιμων σε πεπερασμένο χρόνο, με στόχο την επίλυση ενός
προβλήματος’ (Σταματόπουλος 2015), χρησιμοποιείται δηλαδή σε υπολογιστικά και
μαθηματικά περιβάλλοντα.
Σύμφωνα
με το Λεξικό Μπαμπινιώτη (2005) η λέξη προέρχεται από μεταφορά του αγγλικού algorithm < algorism (παρετυμολογικά από τη
λέξη ‘αριθμός’), πληροφορία που παρέχει και το Λεξικό Τριανταφυλλίδη. Σύμφωνα
με το τελευταίο, η γλώσσα-πηγή του όρου είναι η γαλλική. Η ακριβήςχρονολογία εισαγωγής του όρου στην ελληνική
δεν είναι γνωστή, όμως με βάση το αγγλο-γαλλικό ηλεκτρονικό λεξικό Collins[1]ο
όρος πρωτοεμφανίστηκε στη γαλλική το 1766. Επομένως η χρονολογία εισαγωγής της
λέξης στην ελληνική θα είναι κάποια στιγμή μετά το 1766. Η σημασία στη
γλώσσα-πηγή είναι η ίδια με της ελληνικής, εφόσον αφορά επιστημονική ορολογία.
Οι
μεταβολές που υπέστησε η λέξη από την εισαγωγή της στην ελληνική ήταν
μορφολογικές (και όχι σημασιολογικές). Κατ’ αρχάς, η μεταφορά της από
λατινικούς σε ελληνικούς χαρακτήρες (algorithm- > αλγόριθμ-) με την ταυτόχρονη
εισαγωγή του κλιτικού επιθήματος ‘-ος’ της Κλιτικής Τάξης 1 (Ράλλη 2005: 119),
αφενός γιατί αυτό είναι το αμαρκάριστο κλιτικό επίθημα δήλωσης αρσενικού
γένους, και αφετέρου λόγω της προαναφερεθείσας παρετυμολογικής σύνδεσης με την
λέξη ‘αριθμός’, που ανήκει επίσης σε αυτή τη Κλιτική Τάξη. Μέχρι σήμερα δεν
έχει υποστεί περαιτέρω μορφολογική ή άλλη μεταβολή.
Σύμφωνα
με τις κατηγορίες λέξεων με κριτήρια προέλευσης του Πετρούνια (Πετρούνιας 2002 από Ξυδόπουλος 2008), η λέξη ανήκει
στις ‘Λόγιες’, στην κατηγορία ‘Εξωτερικού και διαχρονικού δανεισμού’ και
συγκεκριμένα στον ‘Εξωτερικό’, δηλαδή τις λέξεις που προέρχονται από άλλες
γλώσσες με ή χωρίς εξελληνισμό (λ.χ. socialism > σοσιαλισμός).
Η
λέξη ‘άρμα’ σημαίνει ‘όπλο’ (Λεξικό Τριανταφυλλίδη) και χρησιμοποιείται σε
πολεμικά, ιστορικά, ή/και πολιτικά συμφραζόμενα. Τα περιβάλλοντα χρήσης είναι
κατά βάση στρατιωτικά και ειδησεογραφικά. Ο όρος δεν πρέπει να συγχέεται με το
ομώνυμο λέξημα ‘άρμα’ (ομόγραφο και ομόηχο) που σημαίνει ‘όχημα’ και έχειδιαφορετική ιστορία και σημασία, και επομένως
θεωρείται διαφορετική λέξη (Ξυδόπουλος 2008: 26) παρά την κοινή Ινδοευρωπαϊκή
τους ρίζα ‘*ar-’
«συνδέω/συναρμόζω» (Μπαμπινιώτης 2005).
Η
γλώσσα προέλευσης σύμφωνα με το Λεξικό Τριανταφυλλίδη είναι η λατινική, από τη
λέξη ‘arma’
που σήμαινε ‘όπλα’, όπως και σήμερα. Σύμφωνα με το Λεξικό Κριαρά η λέξη αυτή
έχει ενταχθεί στην ελληνική γλώσσα ήδη από τον 6ο αι. μ.Χ.
Οι
μεταβολή που υπέστησε η λέξη με την ένταξή της στην ελληνική ήταν η απόδοση της
στο ελληνικό αλφάβητο (arma
> άρμα) χωρίς περαιτέρω μορφολογικούς μετασχηματισμούς καθώς συνέπιπτε με
άλλα ουσιαστικά με το ληκτικό ‘-μα’ (δράμα, δώμα, καύμα, κλάμα κ.ο.κ.).Ωστόσο, όπως αναφέρει ο Τριανταφυλλίδης, ο
πληθυντικός της λέξης ‘arma’
θεωρήθηκε από τους ελληνόφωνους ενικός, και έτσι το δάνειο εισήχθη στην
ελληνική με μια μικρή σημασιολογική διαφορά σε σχέση με την μορφή της (arma/πληθυντικός > άρμα/ενικός). Ανά
τους αιώνες η λέξη δεν έχει αλλάξει σημασία, με την σημείωση ωστόσο ότι πλέον
θεωρείται παρωχημένη.
Σύμφωνα
με τις κατηγορίες λέξεων με κριτήρια προέλευσης του Πετρούνια (Πετρούνιας 2002
από Ξυδόπουλος 2008) η λέξη ανήκει στις ‘Λαϊκές’ στην κατηγορία ‘Λαϊκά δάνεια’,
δηλαδή στις λέξεις που εισήχθησαν στην ελληνική από τον Μεσαίωνα και μετά από
Δυτικές κατά βάση χώρες ή την τουρκική, ολικώς ενταγμένες στη μορφολογία της
ελληνικής (λ.χ. πολυθρόνα > ιτ. poltrona).
Πολύ συνοπτικά, το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο είναι η απεικόνιση των φωνημάτων (των φθόγγων, των “ήχων”) όλων των γλωσσών του κόσμου. Δεν αφορά ούτε τον τρόπο γραφής κάθε γλώσσας (καθώς πολλές γλώσσες δεν έχουν καν σύστημα γραφής) ούτε μέσο “συνεννόησης” όλων των ομιλητών του κόσμου.
Είναι ένα πολύτιμο εργαλείο καταγραφής κάθε εκφωνήματος από οποιαδήποτε γλώσσα που χρησιμοποιείται από τους γλωσσολόγους, τους επιστήμονες που μελετούν συστηματικά το φαινόμενο “γλώσσα”, καθώς, πολλές φορές, υπάρχει ανάγκη μελέτης δεδομένων περισσότερων γλωσσών, άγνωστων σε αυτούς. Συγκεκριμένα, αποτελεί εργαλείο του κλάδου που ονομάζεται Φωνητική, η οποία μελετά τις πραγματώσεις κάθε φθόγγου της εκάστοτε γλώσσας.
Για παράδειγμα, ο ήχος “α” όπως στην άρπα, στο ΔΦΑ καταγράφεται ως “a”. Ο ήχος “θ” όπως στο θέατρο, καταγράφεται ως “θ”. Αν δηλαδή θα θέλαμε να αποδώσουμε τη λέξη θάλασσα στο ΔΦΑ, θα γράφαμε /θalasa/ (η θέση του τόνου είναι ακριβώς πριν από τη συλλαβή που τονίζεται, δηλαδή /'θalasa/. Το πραγματωμένο φώνημα, λέξη ή φράση τοποθετείται ανάμεσα σε καθέτους (/.../).
Αξίζει να σημειωθεί πως το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο δεν θεωρείται ολοκληρωμένο. Από τις 7.000 και πλέον γλώσσες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή, μόνο ελάχιστες έχουν μελετηθεί συστηματικά, ώστε να μπορούν να γίνουν παρατηρήσεις στον τρόπο εκφοράς των φωνημάτων τους. Το ΔΦΑ συνεχώς ανανεώνεται, διορθώνεται και τροποποιείται.
Τα φωνήματα που έχει η ελληνική γλώσσα σημειώνονται παρακάτω (με κόκκινο τα βασικά, με μαύρο τα σπανιότερα):
Pop Quiz: Μπορείς να ταιριάξεις κάθε σύμβολο με τον αντίστοιχο φθόγγο της ελληνικής;
◈◈◈
Για μεταγραφή κειμένων από και προς το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο στην ελληνική γλώσσα πατήστε εδώ.
Τα clicks είναι ενα ιδιαίτερο είδος συμφώνου που συναντάται κυρίως σε γλώσσες της Νότιας Αφρικής. Ο ήχος, σε όλους τους φθόγγους της συντριπτικής πλειοψηφίας των γλωσσών, παράγεται από εκπνεόμενο αέρα (ο αέρας περνά από το διάφραγμα στους πνεύμονες, στη τραχεία, συναντά τις φωνητικές χορδές, έπειτα στον λάρυγγα, στον φάρυγγα, στη στοματική κοιλότητα, και κάποιες φορές στη ρινική κοιλότητα). Το πολύ ιδιαίτερο με το συγκεκριμένο σύμφωνο είναι ότι παράγεται από εισπνεόμενο και όχι εκπνεόμενο αέρα. Πώς είναι αυτό δυνατόν;
Για τους αγγλόφωνους, ο ήχος αυτός προσομοιάζει με το Tut-tut (βρετανικά) ή το Tsk! Tsk!(Αμερικανικά), ήχοι που παράγονται για να εκφραστεί η απογοήτευση ή η άρνηση. Παρόμοιος ήχος είναι και ο tchick!που χρησιμοποιείται από τους ιππείς για να καλπάσουν τα άλογα. Στα ελληνικά, είναι το γνωστό τς που εκφράζει επίσης απογοήτευση, χλευασμό, λύπηση κ.ο.κ., αλλά και το τς («τσου») για να δηλώσει την άρνηση.
Με τον όρο «εισπνεόμενο» αέρα δεν εννοούμε ότι ο αέρας ακολουθεί την αντίστροφη πορεία και φτάνει μέχρι τους πνεύμονες· ο αέρας εισέρχεται στο στόμα σχεδόν στιγμιαία, και παγιδεύεται είτε στο μπροστινό μέρος του στόματος, ανάμεσα στη γλώσσα, τα υπερώα και τον ουρανίσκο, είτε πιο πίσω μέχρι το πάνω μέρος του φάρυγγα, περίπου στη σταφυλή, ανάλογα τον τύπο του click, βλ. παρακάτω.
Αξίζει να αναφερθεί ότι στη γλώσσαTaaτης οικογένειας Tuu (Βόρειες και Νότιες γλώσσες Khoisan), η οποία είναι η γλώσσα με τα περισσότερα φωνήματα του κόσμου, το 82% του λεξιλογίου της περιέχει έναν φθόγγο click, και το 70% ξεκινά με έναν!
Yπάρχουν 5 βασικοί τύποι click (με άφθονες παραλλαγές στον καθένα) που κατονομάζονται από τους Miller et al. (2009) ως εξής:
Ίσως το πιο ενδιαφέρον γεγονός σχετικά με τα ιδιόρυθμα και διαγλωσσικά σπάνια αυτά σύμφωνα είναι το ότι έγιναν αντικείμενο γλωσσικού δανεισμού! Συγκεκριμένα, η γλώσσα των Zulu δανείστηκε τον φθόγγο αυτό από την γλώσσα των Khoi (Khoisan ονομάζαμε τις γλώσσες πριν), κατά την περίοδο συνύπαρξης των δύο φυλών, πιθανόν πριν από 200-300 χρόνια, χωρίς κάτι τέτοιο να είναι επιβεβαιωμένο.
Εφόσον λοιπόν ήρθαν σε επαφή, δανείστηκαν κάποιες λέξεις οι οποίες περιείχαν τον φθόγγο αυτό, και επειδή ταίριαζε στο φωνολογικό τους σύστημα ο φθόγγος επεκτάθηκε και σε άλλες λέξεις, μέχρι που εντάχθηκε πλήρως στο φωνητικό-φωνολογικό τους σύστημα.
◈
Βιβλιογραφία
Ladefoged, Peter (1968). A phonetic study of West African languages: An auditory-instrumental survey(2nd ed.).ISBN0-521-06963-7.
Amanda Miller, Levi Namaseb, Khalil Iskarous. 2003. Tongue Body constriction differences in click types.
Amanda Miller, 2011. "The Representation of Clicks". In Oostendorp et al. eds., The Blackwell Companion to Phonology.
Traill, Anthony & Rainer Vossen. 1997. Sound change in the Khoisan languages: new data on click loss and click replacement. J African Languages and Linguistics 18:21–56.
Miller, Brugman, Sands, Namaseb, Exter & Collins (2009) Differences in airstream and posterior place of articulation among Nǀuu clicks, Journal of the International Phonetic Association 39, 129–161.
Το παρόν κείμενο είναι εμπνευσμένο από τη διάλεξη του καθηγητή Θεόδωρου Μαρκόπουλου, καθηγητή Γλωσσολογίας του Τμήματος Φιλολογίας Πανεπιστημίου Πατρών.
◈
Philomαtheia 10 Απριλίου 2021
(χρόνος ανάγνωσης: 8 λεπτά)
Η ινδονησιακή γλώσσα (bahasa Indonesia [baˈhasa indoneˈsia]) είναι η επίσημη γλώσσα της Ινδονησίας. Είναι προτυποποιημένη μορφή της μαλαϊκής γλώσσας, μιας αυστρονησιακής γλώσσας η οποία χρησιμοποιείται ως lingua franca στο πολύγλωσσο ινδονησιακό αρχιπέλαγος για αιώνες. Η Ινδονησία είναι το τέταρτο πολυπληθέστερο κράτος στον κόσμο και καθώς η πλειονότητα του πληθυσμού της μιλά ινδονησιακά, η γλώσσα αυτή είναι μια από τις πιο ευρέως ομιλούμενες στον κόσμο.[3] Είναι η μητρική γλώσσα περίπου 43 εκατομμυρίων ανθρώπων και δεύτερη γλώσσα 155 εκατομμυρίων.[4]
Οι περισσότεροι Ινδονήσιοι, πέρα από την εθνική γλώσσα, μιλούν απταίστως κάποια από τις περισσότερες από 700 ιθαγενείς τοπικές γλώσσες, όπως η ιαβαϊκή, η σουνδανική και η μπαλινεζική, οι οποίες χρησιμοποιούνται στην τοπική κοινότητα.[5][6] Όμως, η επίσημη εκπαίδευση και σχεδόν όλα τα εθνικά μαζικά μέσα ενημέρωσης, η κυβέρνηση, η διοίκηση, τα δικαστήρια και άλλες μορφές επικοινωνίας διεξάγονται στα ινδονησιακά.[7]
Το ινδονησιακό όνομα της γλώσσας είναι bahasa Indonesia (κυριολεκτικά «γλώσσα της Ινδονησίας»)
Το Glottolog είναι βιβλιογραφική βάση δεδομένων για τις λιγότερο γνωστές γλώσσες του κόσμου. Διατηρείται στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ για την Εξελικτική Ανθρωπολογία στη Λειψία της Γερμανίας. Στη βάση δεδομένων ταξινομούνται γλώσσες έγκυρων γλωσσικών οικογενειών και παρέχονται εκτενείς βιβλιογραφικές πληροφορίες, ιδίως για τις λιγότερο γνωστές γλώσσες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Glottolog η θέση της γλώσσας σε σχέση με τις υπόλοιπες συγγενείς διαφαίνεται χαρακτηριστικά στο παρακάτω σχεδιάγραμμα:
Όπως φαίνεται από το σχεδιάγραμμα, η Ινδονησιακή γλώσσα ανήκει στις λεγόμενες Αυστρονησιακές ομάδες γλωσσών. Οι αυστρονησιακές γλώσσες είναι μια ομάδα γλωσσών, που κατάγεται από την Ταϊβάν και διασκορπίστηκε στην νοτιοανατολική θαλάσσια Ασία, στην Μαδαγασκάρη και στα νησιά του Ειρηνικού Ωκεανού, με λίγες από αυτές τις γλώσσες να βρίσκονται στην ηπειρωτική Ασία με 386 εκατομμύρια ομιλητές. Μαζί με την Ινδοευρωπαϊκή, την Νιγηροκονγκολεζική, Αφροασιατική και Ουραλική ομάδα γλωσσών, είναι στον ίδιο βαθμό ως καλά δομημένες ομάδες γλωσσών από την αρχαιότητα.
Ο Γερμανός ερευνητής Όττο Ντέμπβολφ ήταν o πρώτος, που εκτεταμένα ασχολήθηκε με την αυστρονησιακή ομάδα γλωσσών χρησιμοποιώντας την συγκριτική μέθοδο. Ένας άλλος Γερμανός, ο Βίλχελμ Σμιντ, επινόησε το όνομα «αυστρονησιακή» από τη γερμανική λέξη austronesisch, που προέρχεται από την λατινική λέξη auster (νότιος άνεμος) και την ελληνική λέξη «νήσος». Η ονομασία αυτή ταιριάζει με αυτήν την ομάδα γλωσσών, αφού οι περισσότερες γλώσσες βρίσκονται σε νησιά.
Μόνο λίγες γλώσσες όπως η Μαλάι και η Τσάμικ είναι γηγενείς στην ηπειρωτική Ασία. Πολλές αυστρονησιακές γλώσσες έχουν πολύ λίγους ομιλητές αλλά η πλειοψηφία τους έχουν εκατομμύρια ομιλητές όπως η γλώσσα Μαλάι που έχει 250 εκατομμύρια ομιλητές τοποθετώντας την ως 8η ομιλούμενη γλώσσα στον κόσμο. 20 και περισσότερες γλώσσες είναι επίσημες στις χώρες τους.
Ο Γ. Μπαμπινιώτης στο βιβλίο του συνοπτική ιστορία τής ελληνικής γλώσσας χρησιμοποιεί τον ευρύτερο όρο Μαλαισιο-Πολυνησιακές γλώσσες ή "Γλώσσες του Ειρηνικού", στις οποίες εντάσσονται οι γλώσσες της Ινδονησίας, της Μελανησίας, της Μικρονησίας και της Πολυνησίας.
Διαφορετικές πηγές μετράν τις γλώσσες διαφορετικά, όπως είδαμε, αλλά όποιος τρόπος και αν χρησιμοποιηθεί, η Αυστρονησιακή και η Νιγηροκονγκολεζική ομάδα γλωσσών είναι οι δύο μεγαλύτερες στον κόσμο, έχοντας η καθεμία το ένα πέμπτο των συνολικών γλωσσών στον κόσμο.
Αυτές αλλά και αμέτρητες ακόμα πληροφρίες αποδεικνύουν την βαβελική υπόσταση των γλωσσών, και επιβεβαιώνιουν για ακόμα μια φορά τον σύνθετο, πολυμερή, πολυδιάστατο, ακόμα και άστατο χαρακτήρα της. Η γλώσσα ποτέ δεν είναι «μία» και είναι σαφές ότι όροι σαν αυτόν είναι πρόκληση να οριοθετηθούν με ακρίβεια. Είναι άξιο εστιασμού ότι στο Ethnologue, την επίσημη ιστοσελίδα καταγραφής των ζωντανών γλωσσών, αναγράφονται ως ζωντανές πάνω από 7.000 γλώσσες. Γεργονότα σαν αυτό μας βάζουν υποψίες για πολλές μέχρι τώρα προκαταλήψεις περί ανωτερότητας και υπεροχής συγκεκριμένων γλωσσών, βλέποντας το απύθμενο βάθος τηςγλωσσικής πραγματικότητας.
↑Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin; Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «{{{name}}}». Glottolog 2.7. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
↑James Neil Sneddon. The Indonesian Language: Its History and Role in Modern Society. UNSW Press, 2004. Page 14."
Το ιστολόγιο αποσκοπεί στην προβολή άρθρων όχι μόνο για την ενημέρωση και τον σχολιασμό επιστημονικών θεμάτων, αλλά και για τον προβληματισμό πάνω σε καίρια ζητήματα της ανθρώπινης υπόστασης και την παροχή εναλλακτικών τρόπων σκέψης. Σκοπός είναι πάντα η εμβάθυνση και η εσωτερική αναζήτηση, όχι απαραίτητα η εύρεση μιας καθολικής απάντησης σε κάθε ζήτημα.
