Η ζωή δεν είναι γρήγορη, δεν προσπαθεί να σου ξεφύγει και να ξεγλιστρήσει απ΄ τη συνείδησή σου. Δεν σε εμπαίζει. Ο χρόνος δεν είναι αμείληκτος και δεν τιμωρεί. Ο χρόνος εν τέλει δεν είναι λίγος.
Το «δεν έχω χρόνο» είναι σε άμεση συνάρτηση με το «τι θέλω να κάνω στον συγκεκριμένο χρόνο που έχω». Όταν δεν ξέρεις τι θέλεις να κάνεις, θες δηλαδή να τα κάνεις όλα για να έχεις περισσότερες πιθανότητες να κάνεις αυτό που πραγματικά θες να κάνεις αλλά δεν το ξέρεις ότι το θες, τότε αναπόφευκτα δεν έχεις χρόνο να κάνεις σχεδόν τίποτα.
Έχεις δικαίωμα να θες να κάνεις μόνο όσα σου ορίζει ο χρόνος που έχεις εκ φύσεως. Αν λοιπόν έχεις εκ φύσεως, για παράδειγμα, 100 χρόνια ζωής, έχεις δυνατότητα να κάνεις πάρα πολλά πράγματα, όχι όμως περισσότερα απ' όσα σου ορίζουν τα 100 σου χρόνια.
Η ματαιότητα της θνητότητας και ο φόβος του θανάτου (που δεν έχεις αποδεχτεί παρά τον σκληρό και τραχύ σου χαρακτήρα) είναι βασικοί παράγοντες στην αδυναμία διαχείρισης του χρόνου, αλλά δεν είναι οι μόνοι. Η υπερπροβολή στα κοινωνικά δίκτυα μιας υπερζωής, υπερκαταναλώνοντας, υπερταξιδεύοντας, υπερτρώγοντας, υπερχαζεύοντας, υπερθαυμάζοντας και υπεραποβλακώνοντας, έχει αδιαμφισβήτητα συμβάλει στον υποβιβασμό και την υπανάπτυξη των με δυσκολία υπό κατασκευή συνειδητών και ασυνείδητων επιθυμιών μας.
Σχεδόν καμία επιθυμία σου δεν είναι δική σου πεποίθηση. Είναι επιθυμία που ρίζωσε έξωθεν. Ζεις ασυνείδητα, όπως σου πρόσταξαν (υπό τη σκέπη της πρότασης) άλλοι.
Δεν είναι δυνατόν να θες
και καριέρα,
και ταξίδια,
και οικογένεια,
και απομόνωση,
και κοινωνικότητα,
και τεμπελιά,
και εισόδημα,
και αναρχία,
και τάξη,
και μόρφωση,
και τέχνη,
και γνώση,
και άγνοια,
και ό,τι άλλο θεωρείς άξιο να ζει κανείς με αυτό,
και να τα πληροίς όλα στον ίδιο βαθμό, ώστε να μην νιώθεις ότι κάτι από αυτα υπολείπεται, να μην νιώθεις δηλαδή την αποτυχία επίτευξης κάποιου τόσο σημαντικού στόχου ζωής. Μα το λάθος σου είναι το εξής: το βέλος φεύγοντας απ' το τόξο έχει έναν στόχο, μία κατεύθυνση, ένα σημείο βολής. Η επιτυχία ή αποτυχία είναι επόμενο βήμα, και διαχειρίζεται αναλόγως. Μα δεν μπορείς να έχεις ένα τόξο, ένα βέλος, και να θες με το ζόρι να πέσει σε πολλές κατευθύνσεις ταυτόχρονα, με την ίδια επιτυχία σε όλες. Ένα βέλος τη φορά.
Και όσον αφορά το βέλος της ζωής, έχεις μόνο ένα βέλος. Επίλεξε με βάση τις πεποιθήσεις σου τί θα το κάνεις, και πώς θα πετύχεις τον στόχο όσο καλύτερα μπορείς. Μα μην απατάσαι ότι έχεις περισσότερα από ένα (δεν χωράνε πολλές ζωές σε μία). Όταν ζεις σαν να έχεις πολλά βέλη, είσαι καταδικασμένος να μην σου φτάνει ο χρόνος. Γιατί δεν μπορείς να αποδεχτείς ότι το μόνο που έχεις είναι το εδώ και τώρα, που όλα μαζί (τα εδώ και τα τώρα) συναποτελούν το βέλος της ζωής σου.
Μην το κατακερματίζεις, γιατί αυτό που θα φτάσει στο τέλος θα είναι τα πολλά, τσακισμένα κομμάτια του.
Philomαtheia 05 Φεβρουαρίου 2022
Για όλους τους εφήβους και όλες τις έφηβες που χρειάζονται ένα φίλο, μια αδερφή, έναν γονιό ή απλά κάποιον να τους χτυπήσει απαλά στην πλάτη και να τους πει “όλα θα πάνε καλά”.
Συμβουλές, facts και χαστούκια συνειδητοποίησης που όλοι και όλες οι ενήλικοι/ες
ευχόμασταν να μας είχαν πει νωρίτερα.
(χρόνος ανάγνωσης: 7 λεπτά)
❃❃❃
Α. Συμβουλές 1. Μην στείλεις αυτή τη φωτογραφία
Το «αποκλείεται να συμβεί σε εμένα, χιλιάδες άτομα το κάνουν» δεν ίσχυε ποτέ. Μην στείλεις την φωτογραφία που σου ζητά κάποιος/α στο ίντερνετ, ειδικά αν τον/την γνώρισες μέσω αυτού. Ειδικά την γυμνή φωτογραφία που σκέφτεσαι ότι δεν πειράζει να στείλεις γιατί δεν φαίνεται το πρόσωπό σου ή γιατί «τον/την ξέρεις, δεν θα έκανε ποτέ κάτι που θα σε έκανε να νιώσεις άβολα». Πειράζει. Γενικά με τις φωτογραφίες, μην. Θα συμβεί και σε σένα, αργά ή γρήγορα, αγόρι ή κορίτσι. Μην νομίζεις ότι το διαδικτυακό «δεν μετράει».
Χώρισες; Η παρέα σου σε παράτησε; Ο καλύτερός σου φίλος ή η καλύτερή σου φίλη σε αντικατέστησε; Πονάει αλλά πρέπει να το αποδεχτείς. Δεν έχεις εσύ κάποιο πρόβλημα, ούτε αυτοί ήταν υποχρεωμένοι να είναι μαζί σου για πάντα. Η απόρριψη είναι επιλογή, και πρέπει να σέβεσαι τις επιλογές των ανθρώπων, γιατί έχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα με εσένα στην αυτοδιάθεση (=στο να κάνουν με τον εαυτό τους ό, τι θέλουν, χωρίς να επηρεάζονται από τα πρέπει των άλλων). Μάθε να ζεις με την απόρριψη γιατί θα την αντιμετωπίζεις σε όλη σου τη ζωή, όσο πετυχημένος/η, έξυπνος/η ή ευπαρουσίαστος/η κι αν είσαι. Δεν αρέσουμε σε όλους και όλες, και ειλικρινά αυτό είναι το πιο φυσιολογικό πράγμα του κόσμου.
3. Μην αποφασίζεις με άξονα τους φίλους και τις φίλες σου
Καλά τα φιλαράκια στα σχολικά χρόνια, αξέχαστε στιγμές, γέλια και κλάματα, όμως η ζωή είναι πολλά περισσότερα από τα 4-5 χρόνια εφηβείας. Είσαι υποχρεωμένος/η να το δεις, και να πράττεις με βάση το καλό για σένα, και όχι αυτό που δεν θα «ξεβολέψει» το παρεάκι σου (που, κατά πάσα πιθανότητα, δεν θα έχεις σε λίγα χρόνια από τώρα). Από όλους αυτούς τους φίλους και τις φίλες που φοβάσαι μην απογοητεύσεις με τις επιλογές σου, είναι ζήτημα αν θα μείνει ένας ή μία Αυτή τη στιγμή εσύ είσαι το πιο σημαντικό άτομο στη ζωή σου, αυτό που πρέπει να προστατεύσεις και να βελτιώσεις πάση θυσία.
4. Αποταμίευσε
Αν σου περισσεύουν 0,20€ απ' το κολατσιό στο σχολείο, μην πάρεις 2 τσίχλες. Άστα στην άκρη, και στο τέλος του μήνα θα μπορέσεις να αγοράσεις τα hands free που (για άλλη μια φορά) έχασες. 😝 Η αποταμίευση είναι ο μόνος τρόπος να μην σου λείψει ποτέ τίποτα, είτε έχεις λίγα είτε πολλά χρήματα. Μην είσαι σπάταλος/η, μην πετάς πράγματα επειδή τα βαρέθηκες. Κάθε υλικό έχει αξία. Μην κάνεις αυθόρμητες αγορές και αγορές υπό πίεση. Τα λεφτά είναι το χειρότερο πράγμα του κόσμου ανά τους αιώνες, κάνε ό, τι μπορείς για να μην σε δεσμεύουν, να νιώθεις ελεύθερος είτε έχεις πολλά, είτε λίγα. Να είσαι ολιγαρκής και αυτάρκης και δε θα σου λείψει ποτέ τίποτα.
5. Διάβασε
Διάβασε για το σχολείο, για το φροντιστήριο, για τα αθλητικά, για τα κουτσομπολιά, διάβασε βιβλία, περιοδικά, εφημερίδες, διάβασε τις ετικέτες των σαμπουάν και της σοκολάτας που θα φας, και γενικά ό, τι έχει γράμματα διάβασέ το. Η πληροφορία είναι το πιο σημαντικό πράγμα, αρκεί να την έχεις, και, όταν χρειαστεί, να την αξιοποιήσεις. Διαβάζοντας, επίσης, ενεργοποιείς κατά τέτοιον τρόπο τον εγκέφαλό σου, που κυριολεκτικά γίνεσαι πιο έξυπνος/έξυπνη! (όχι, δεν θα σου βάλω πηγή γιατί δεν θα την διαβάσεις, να ψάξεις μόνος σου όπως πρέπει να κάνεις με το καθετί δεν σου αποδεικνύεται).
6. Πέτα το smartphone
Μια ώρα πριν κοιμηθείς και μια ώρα αφού ξυπνήσεις απαγορεύεται να χρησιμοποιείς το κινητό (όχι μόνο γιατί θα χρειάζεσαι γυαλιά απ' τα 22 σου). Το scrolling στα social είναι καταθλιπτικό, ανούσιο, εθιστικό, κακουργηματικό για τον εγκέφαλο και τον ψυχισμό (αν δεν με πιστεύεις δοκίμασε και μόνος ή μόνη σου σου). Δες το βίντεο από Καθημερινή Φυσικήτώρα! (μετά από αυτό το άρθρο προφανώς). Δεν χρειάζεσαι τα social για να επικοινωνείς (πληρώνεις που πληρώνεις για data, μπορείς να πληρώνεις για χρόνο ομιλίας και sms). Αν έχεις την τύχη να έχεις πρόσβαση σε PC, laptop ή tablet, πέτα τελείως το smartphone! Υπάρχουν αξιολάτρευτα κινητά με κουμπάκια, που έχουν και φιδάκι! 😆 (Διάβασε εδώ το νούμερο 5).
7. Μην θεωρείς τίποτα δεδομένο
❃❃❃
Β. Facts
1. Οι βαθμοί του σχολείου ΔΕΝ καθορίζουν την επιτυχία στα επαγγελματικά
Ακόμα και στο Harvard να θες να δουλέψεις, μπορείς να το κάνεις χωρίς να έχεις 20/20 μέσο όρο στο λύκειο. Οι καλοί βαθμοί επί του παρόντος εξασφαλίζουν απλά την εισαγωγή σου σε κάποιο ελληνικό πανεπιστήμιο, όχι την επιτυχία σου σε αυτό, στο αντικείμενό του, στο επάγγελμα που θα ακολουθήσεις και την ευτυχία που θα αναζητάς μέσω αυτού. Οι καλοί βαθμοί είναι απλά ένα μέσο με το οποίο μπορείς να φτάσεις σε συγκεκριμένους προορισμούς. Όταν τα ενδιαφέροντά σου δεν έχουν σχέση με τους προορισμούς αυτούς, γιατί να σε ενδιαφέρει η βαθμολογία στο σχολείο; Καλοί βαθμοί δεν συνεπάγονται επιτυχία, και κακοί βαθμοί δεν συνεπάγονται αποτυχία: μπορείς να κάνεις οτιδήποτε θελήσεις, αρκεί να καλλιεργείς τα απαραίτητα προσόντα.
2. Κανείς δεν ασχολείται με τη μύτη σου
Ναι, η μύτη μεγαλώνει απότομα στην εφηβεία και ναι, όλο και κάποιος θα το παρατηρήσει. Και; Σε λίγα χρόνια που θα ολοκληρωθεί η ανάπτυξή σου θα υπάρξει και πάλι συμμετρία στο πρόσωπό σου. Κανείς δεν γεννιέται με χαρακτηριστικό που δεν του ταιριάζει, γιατί, για να μην σου ταιριάζει, σημαίνει ότι το συγκρίνει με κάτι άλλο που «θα έπρεπε» να είναι. Όμως μόνο εσύ είσαι εσύ, οπότε όπως κι αν είσαι εξωτερικά, είσαι σωστός και σωστή! Μόνο στη σύγκριση με κάτι άλλο έχουμε λάθη στην εμφάνισή μας. Γενικά μην ασχολείσαι τόσο με την εμφάνισή σου. Όπως αναφέρει και η Κωνσταντίνα Αδαμάκη σε σχετικά της βίντεο, «κανείς δεν ασχολείται μαζί σου τόσο όσο εσύ».
3. Το να είσαι nerd είναι cool
Το να διαβάζεις πολύ, να γράφεις άριστα συνέχεια, να σε ενδιαφέρει η γνώμη των καθηγητών σου και να είσαι συνέχεια πρώτος δεν είναι απαραίτητα κάτι κακό. Προφανώς το μέτρο και η ισορροπία είναι το κλειδί, και προφανώς αυτή η συμπεριφορά πρέπει να πηγάζει από την ψυχή σου (και όχι από τους γονείς σου). Η πρωτιά δεν είναι κακή, ούτε η αριστεία. Αρκεί να συνοδεύεται από αρετή και όχι από αλαζονεία. Δεν κοροϊδεύουν όλοι τα «φυτά» της τάξης, κάποιοι τα θαυμάζουν και τα έχουν ως πρότυπο. Αν σου αρέσει το διάβασμα και το σχολείο, το να είσαι αυτό το πρότυπο είναι κατι το αξιέπαινο.
4. Η διατροφή επηρεάζει την ψυχική υγεία (δεν έχεις κατάθλιψη)
Ο οργανισμός είναι ένα εργαστήριο χημείας. Εσύ είσαι ο/η επιστήμονας/ισσα που ανακατεύει διάφορα υλικά, τα τρόφιμα. Τα τρόφιμα είναι τα χημικά συστατικά (κυριολεκτικά, όχι μεταφορικά), που όταν ανακατεύονται δημιουργούν άφθονες χημικές αντιδράσεις. Οι χημικές αντιδράσεις έχουν διάφορα αποτελέσματα στον οργανισμό, όπως είναι η καύση, η εφίδρωση, η ανάπτυξη, ακόμα και η τροφική δηληληρίαση (όταν κάποιο τρόφιμο-χημικό είναι επιβλαβες για τον οργανισμό). Η διάθεση ανήκει σε όλη αυτή τη διεργασία (δεν σχετίζεται με κάτι αόρατο, άπιαστο και άυλο, αλλά με συγκεκριμένες χημικές ουσίες του σώματος). Η πίτσα, το πιτόγυρο, η κρέπα, τα chips, τα συσκευασμένα τρόφιμα, η ζάχαρη, τα συντηρητικά, όταν καταναλώνονται συχνά, δημιουργούν ή ενισχύουν την κατάθλιψη, ακριβώς γιατί πυροδοτούν συγκεκριμένες χημικές αντιδράσεις.
❃❃❃
Γ. Χαστούκια συνειδητοποίησης
1. Η οικογένειά σου είναι αυτή που φτιάχνεις
Μη ντρέπεσαι για τους γονείς σου, μην εύχεσαι να ήταν διαφορετικοί, μην λυπάσαι που δεν έζησες τα παιδικά χρόνια που ονειρευόσουν και μην κρίνεις την οικογένειά σου, γιατί η οικογένειά σου είναι αυτή που εσύ θα φτιάξεις με τον άνθρωπο που εσύ θα επιλέξεις. Θα ορίσεις τους δικούς σου κανόνες (είτε θες είτε δεν θες να μιμηθείς το πρότυπο των γονιών σου) και αυτή θα είναι η ομάδα σου, η δύναμή σου. Από αυτούς θα εξαρτάσαι και αυτοί θα εξαρτώνται από σένα. Η καταγωγή είναι σημαντική, ακόμα και αν είναι η χειρότερη. Η οικογένεια που ζείς τώρα είναι η οικογένεια των γονιών σου, αυτή που εκείνοι έφτιαξαν με τον τρόπο που ήθελαν. Και όταν θελήσεις να κάνεις κάτι δικό σου, μια δική σου οικογένεια, θα την ορίσεις όπως ακριβώς θες εσύ. Δεν δεσμεύεσαι από την οικογένεια από την οποία κατάγεσαι. Η οικογένεια μας μεγαλώνει με τα απαραίτητα εφόδια για να μπορέσουμε να φύγουμε, όχι για να μας κρατήσει ψυχικά και νοητικά φυλακισμένους για πάντα.
2. Δεν φταίει κανείς άλλος/καμία άλλη πέρα από σένα
Υπάρχει η τύχη, αλλά δεν φταίει αυτή για τίποτα. Σε απογοήτευσαν, αλλά έφταιγε το ότι εσύ περίμενες πράγματα από εκείνους/ες (και αυτοί/ές είχαν δικαίωμα να μην ικανοποιήσουν τις προσδοκίες σου). Η μοίρα δεν προϋπάρχει, αλλά δημιουργείται την ώρα που την πράττεις. Οι αντιδράσεις και η οπτική σου είναι αυτές που καθορίζουν πόσο σε επηρεάζει κάθε δυσάρεστη κατάσταση στη ζωή σου. Ο τρόπος που αντιμετωπίζεις τη ζωή. Όταν νομίζεις ότι όλα γίνονται για σένα, φταις για καθε δευτερόλεπτο δυστυχίας σου. Η ευτυχία είναι επιλογή. Όταν δεν την επιλέγεις, φταις. Θα σου πάρει χρόνια να το αντιληφθείς και να το πράξεις, αλλά κάποιος/α έπρεπε να στο πει. 💗
3. Δεν είναι όλοι και όλες φίλοι και φίλες σου
Μεγαλώνοντας όλο και περισσότεροι θα σε αντιπαθούν και όλο και λιγότεροι θα σε συμπαθούν. Είναι απαισιοδοξο αλλά δεν είναι απλά μια άποψη, είναι κάτι που παρατηρείται. Ειδικά δε αν είσαι ευτυχισμένος και επιτυχημένος (κατά τα μέτρα σου). Η λύση δεν είναι να μην εμπιστεύεσαι κανέναν, απλά να έχεις υπόψη ότι όλοι όσοι σε περιτριγυρίζουν δεν θέλουν απαραίτητα το δικό σου καλό.
4. «Υγεία» και «ασθένεια» δεν είναι αυτό που νομίζεις
Αμφισβήτησε, ερεύνα, διερωτήσου, προσπάθησε να δώσεις δικές σου απαντήσεις. Μην υιοθετείς τις γνώμες των άλλων, ή τις γνώμες που ακούς συχνά. Εμπιστεύσου τη δύναμη της γνώσης και της λογικής. Εμπιστεύσου τον εαυτό σου. Άκου τι έχει να σου πει. Διάβασε. Θέλε να είσαι υγιής, μάθε πώς να είσαι. Οι απαντήσεις βρίσκονται κυριολεκτικά στο χέρι σου (αν είναι να μην πετάξεις το smartphone, αξιοποίησέ το σωστά). Μάθε να σου αρέσει να είσαι υγιής, όχι να ακολουθείς μόδες για μια δήθεν υγεία που το μόνο που θα καταφέρει είναι να φέρει λεφτά σε κάποιου/ας τη τσέπη (οποιαδήποτε ομοιότητα με την σύγχρονη πραγματικότητα είναι συμπτωματική και χωρίς αυτή να επιδιώκεται).
Computer addiction | Από τον δημιουργόAlexas_Fotosτου Pixabay
Να είσαι καλά, να προσέχεις τον εαυτό σου, να μείνεις μακριά από όλους τους εθισμούς και να προσπαθείς να γίνεσαι κάθε μέρα και καλύτερος/η. Μείνε καθαρός/ή και υγιής, μέσα και έξω. Όλος ο κόσμος στηρίζεται πάνω σου. Είσαι το μέλλον του.
Τα σχόλια επί του κειμένου έχουν φιλολογική, γλωσσολογική και παιδαγωγική χροιά, και ουδεμία σχέση έχουν με πολιτικές κατευθύνσεις. Σημειώνονται με πλάγια γραφή (για το πρωτότυπο κείμενο ανατρέξτε στη συνημμένη πηγή).
❃❃❃
«Τρωάδες»ή«Άλκηστις»του Ευριπίδη θα διδάσκονται πλέον οι μαθητές στο γυμνάσιο αντί της«Ελένης»του ιδίου τραγικού. Τα ομηρικά έπη θα διδάσκονται ολόκληρα, ενώ παράλληλα αλλάζουν οι μέθοδοι διδασκαλίας και μειώνεται η ύλη του μαθήματος. Πρόκειται για βασικές αλλαγές που αποτυπώνουν τη φιλοσοφία των νέων προγραμμάτων σπουδών (Π.Σ.) των αρχαίων ελληνικών στο γυμνάσιο, πουπαρουσιάζει η «Κ». Τα Π.Σ. εντάσσονται στον σχεδιασμό που έχει ήδη εξαγγείλει το υπουργείο Παιδείας για συνολικά 166 νέα προγράμματα σπουδών, που θα εφαρμοστούν από το 2022-2023.
Ειδικότερα, μιλώντας στην «Κ» η κ. Μαρία-Ζωή Φουντοπούλου, καθηγήτρια Μεθοδολογίας της Διδασκαλίας της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας στο Παν. Αθηνών και επόπτρια του έργου στο Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής για το νέο πρόγραμμα σπουδών των Αρχαίων στο γυμνάσιο, ανέφερε ότι οι καινοτομίες του εντοπίζονται στα εξής:
— Γίνεται επιπλέον εξορθολογισμός και μείωση της διδακτέας ύλης, εφόσον θα διανέμονται πλέον έξι σχολικά βιβλία (2 σε κάθε τάξη του γυμνασίου) αντί των εννέα (τρία σε κάθε τάξη του γυμνασίου), τα οποία διανέμονταν χωρίς, μάλιστα, να διδάσκονται πολλές φορές. Ωστόσο, από την στιγμή που τα τρία επιπλέον σχολικά βιβλία δεν διδάσκονταν στις περισσότερες περιπτώσεις (πολλοί μαθητές δεν είχε χρειαστεί να τα κατεβάσουν από το ράφι του γραφείου τους) σημαίνει ότι δεν μιλάμε για ουσιαστική μείωση της ύλης, καθώς η τελευταία μειώνεται μόνο τύποις. Τα βιβλία που αποσύρθηκαν απλώς επιβεβαίωσαν τη μη χρήση τους, κάτι που είναι θετικό, εφόσον δεν σπαταλώνται πόροι για μια εικονική ύλη που σπανίως επιτυγχάνεται. Η μέχρι στιγμής απόρριψη ενός σημαντικού, από άποψη περιεχομένου, μέρους της ύλης ωθεί στην υποσυνείδητη υποτίμηση του περιεχομένου της από τους μαθητές, αφού τόσο εύκολα παραγκωνίζεται από τους ίδιους τους διδάσκοντες, με την ανοχή του εκπαιδευτικού συστήματος.
— Αλλάζουν τα προς διδασκαλία κείμενα στα τέσσερα από τα έξι βιβλία και αναθεωρούνται οι προς διδασκαλία ραψωδίες των ομηρικών επών στις Α΄ και Β΄ Γυμνασίου. Συγκεκριμένα, στις Α΄ και Β΄ Γυμνασίου υιοθετείται Ανθολόγιο αρχαιοελληνικών κειμένων σε πρωτότυπη γλωσσική μορφή, διαφορετικών από τα σημερινά, δομημένο σε θεματικά κέντρα, οικεία στα παιδιά της ηλικιακής ομάδας 12-14. Η επαφή των μαθητών με πραγματικά γλωσσικά δεδομένα της ομηρικής ελληνικής είναι εξαιρετικά σημαντική, αφενός γιατί η πλαστή γλώσσα που χρησιμοποιούνταν μέχρι τώρα συσκότιζε την αντίληψη των μαθητών σχετικά με την ποικιλία της ελληνικής γλώσσας, και αφετέρου γιατί δημιουργούσε ψευδείς εικόνες για το ίδιο το γλωσσικό σύστημα (σχεδόν το σύνολο των μαθητών δεν έχουν συνειδητοποιήσει οτι η γλώσσα στην οποία διδάχτηκαν τα ομηρικά έπη δενείναι η γλώσσα στην οποία γράφτηκαν από τον Όμηρο). Στις ίδιες τάξεις, θα διανέμονται ολόκληρα τα ομηρικά έπη (η Οδύσσεια στην Α΄ και η Ιλιάδα στη Β΄ Γυμνασίου), ώστε να μη χάνεται η ολότητα, και θα διδάσκονται χωρίς χάσματα περιεχομένου, άλλοτε περιληπτικά και άλλοτε όχι, όλες οι ραψωδίες. Η αποσπασματική ενασχόληση με οποιοδήποτε έργο, αρχαίο ή νεοελληνικό, ήταν ανέκαθεν ο πιο αναποτελεσματικός τρόπος προσέγγισης ενός κειμένου, με παταγώδη αποτυχία στα μαθησιακά και εκπαιδευτικά αποτελέσματα. Ο μόνος τρόπος να διδαχθεί ένα κείμενο είναι να εξεταστεί ως σύνολο, με έμφαση προφανώς σε ιδιαίτερα σημεία, ανάλογα με την ηλικία και τους μαθησιακούς στόχους των αναγνωστών/μαθητών. Μόνο αν τα ομηρικά έπη διδαχθούν ενιαία θα μπορέσουν οι μαθητές να αντλήσουν τα μέγιστα, διαδικασία με αποδεδειγμένα θετικά αποτελέσματα. Το Πρόγραμμα Σπουδών (ΠΣ) φαίνεται να ακολουθεί το πρότυπο των Πανεπιστημιακών Προγραμμάτων Σπουδών (ΠΠΣ) που επίσης αντιμετωπίζει τα κείμενα ως ολότητες. Το ΠΣ του Γυμνασίου «ανεβαίνει επίπεδο». Οι επιλεχθείσες αποδόσεις των επών στη νέα ελληνική τροποποιούνται συγκριτικά με τις ισχύουσες. Στη Γ΄ Γυμνασίου εισάγεται για πρώτη φορά ο «Αλέξανδρος» του Πλουτάρχου, ένα πλήρες αρχαιοελληνικό κείμενο σε πρωτότυπη γλωσσική μορφή, βιογραφικού περιεχομένου. Στην ίδια τάξη θα επιλέγεται από τον φιλόλογο για διδασκαλία είτε η «Αλκηστις» είτε οι «Τρωάδες».
— Το πρόγραμμα σπουδών αναπτύσσεται παράλληλα με το Π.Σ. της Νέας Ελληνικής, ώστε να αναδεικνύεται ο ενιαίος χαρακτήρας της γλώσσας μας. Η μέχρι τώρα αποκάλυψη -με το σταγονόμετρο!- ελάχιστων πτυχών της ελληνικής γλώσσας παρεμπόδιζε την συνειδητοποίηση της συνέχειάς της στο χρόνο. Είναι σημαντικό να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην ενότητατης ελληνικής γλώσσας, από την ομηρική ελληνική μέχρι τη δημοτική του σήμερα.
— Υιοθετείται η κοινή διδακτική προσέγγιση των κειμένων είτε σε πρωτότυπη γλωσσική μορφή είτε σε νεοελληνική απόδοση, ώστε το μάθημα να μη θεωρείται ως διακρινόμενο σε δύο επιμέρους τομείς: πρωτότυπο και νεοελληνική απόδοση. Με αυτό τον τρόπο ο μαθητής θα μπορεί να αντιμετωπίζει το έργο στην ουσία του, άσχετα από την γλώσσα (αρχαία ή νέα ελληνική) με την οποία το προσεγγίζει. Στόχος άλλωστε στη μελέτη αρχαίων κειμένων στο επίπεδο της δευτεροβάθμιας δεν θα έπρεπε να είναι ο γλωσσικός σχολιασμός και μόνο, αλλά οι έννοιες, οι ιδέες, οι αξίες και οι πληροφορίες που αυτό μεταδίδει, παράλληλα με την ψυχική και πνευματική τέρψη.
— Υιοθετούνται τεχνικές ποιοτικής αξιολόγησης, έναντι της ποσοτικής, όπως οι ρουμπρίκες, η διόρθωση λανθασμένων απαντήσεων, οι εννοιολογικοί χάρτες. Μια λεπτομερής παρουσίαση αυτής της «ποιοτικής αξιολόγησης» είναι αναγκαία για περαιτέρω σχολιασμό. Ωστόσο το να πάψει η διόρθωση ως μέσον εκμάθησης (ή μάλλον, επιβολής χωρίς αιτιότητα) είναι κάτι ευκταίο, και έχει αποτελέσει αντικείμενο σκληρών αγώνων ορισμένης μερίδας επιστημόνων, ιδιαίτερα του κλάδου της Γλωσσολογίας. Από γλωσσολογικής και παιδαγωγικής σκοπιάς, η απλή διόρθωση ενός λάθους είναι καταστρεπτική τόσο για τη ψυχολογία του μαθητή, όσο και για τα επιδιωκόμενα μαθησιακά αποτελέσματα· κάνει, κοινώς, “μια τρύπα στο νερό”.
Σύμφωνα με την κ. Φουντοπούλου, «μαθητές και καθηγητές συχνά εγκλωβίζονται σε τυποποιημένες μεθόδους διδασκαλίας, στη θεώρηση της αρχαίας ελληνικής ως ξένης γλώσσας, στην αμφισβήτηση της προσφοράς του μαθήματος, στην αδυναμία να πεισθούν και να πείσουν, αντίστοιχα, για τη διατήρηση του μαθήματος ως αυτόνομου και όχι ως τμήματος κάποιου άλλου, όπως η λογοτεχνία ή/και η γλώσσα. Ωστόσο, είναι φανερό ότι ένα ΠΣ και μια ανανεωμένη, πρωτοπόρα και εξορθολογισμένη διδακτέα ύλη δεν αρκούν για να μπορέσει ο μαθητής να αντιληφθεί το μεγαλείο του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, του σεβασμού σε όλα τα στάδια της γλώσσας (προ-ομηρική, ομηρική, αρχαία, ελληνιστική, πρώιμη & ύστερη μεσαιωνική, νέα) και τον δέοντα θαυμασμό και σεβασμό στις ανθρωπιστικές επιστήμες. Όλα ξεκινούν στο σπίτι, συμπληρώνονται στο σχολείο και τελειοποιούνται στην ψυχή του κάθε μαθητή.
Αυτή την προβληματική έρχεται το νέο Π.Σ. του μαθήματος στο γυμνάσιο να διαχειριστεί και να επιλύσει ώς ένα βαθμό, χαράσσοντας σαφείς κατευθύνσεις προς την ανάγκη έναρξης της μελέτης της αρχαίας ελληνικής από τη νέα ελληνική, προς τον απεγκλωβισμό από τη μελέτη της γραμματικής και του συντακτικού ως ζητούμενων και όχι ως μέσων έκφρασης του νοήματος, προς την επικαιροποίηση των μεθόδων διδασκαλίας και μάθησης και προς την παροχή “καθοδηγούμενης αυτενέργειας” στον εκπαιδευτικό που καλείται όχι να εφαρμόσει αλλά να επιλέξει, να προσαρμόσει, να αποτιμήσει, να τροποποιήσει, να αναλάβει πρωτοβουλίες (δεν ελπίζουμε να μπορεί, απαιτούμε να μπορεί) και όχι να υιοθετήσει προκατασκευασμένα και, ίσως (;), παρωχημένα, μοντέλα διδασκαλίας και μάθησης». Ας μην ξεχνάμε, ο μαθητής του Γυμνασίου είναι ένα παιδί. Ένα παιδί που μετατρέπεται απότομα σε έναν νέο και ελπιδοφόρο άνθρωπο, πάνω στον οποίο στηρίζεται η κοινωνία ολόκληρη. Οι απαιτήσεις που πρέπει να έχουμε είναι πρωτίστως από τους καθηγητές, με την τιτανομέγιστη ευθύνη και προσφορά τους και από τους γονείς/κηδεμόνες, και δευτερευόντως από τους μαθητές. Ας αποτελέσουν οι αλλαγές αυτές εναρκτήριο άξονα επί του οποίου θα δομηθεί η παιδεία που χρόνια ονειρευόμαστε, και κανείς ποτέ δεν επέτρεψε να πραγματοποιηθεί. Πλέον υπάρχει ο τρόπος, μένει μόνο η θέληση.
Οι πρόδρομοι της φιλοσοφικής κοσμογονίας. Ομηρικές και Ησιόδειες αντιλήψεις για το κοσμολογικό είδωλο & εμβόλιμα σχόλια. Μέρος I.
(χρόνος ανάγνωσης: 7 λεπτά)
❃❃❃
Οι πραγματικά ορθολογικές προσπάθειες εξήγησης της αρχής των πάντων ή γέννησης του κόσμου βρίσκουν αδιαμφισβήτητα την έναρξή τους στον Θαλή τον Μιλήσιο (640 ή 624 π.Χ. - 546 π.Χ.) και τους λοιπούς Ίωνες φιλοσόφους (ριζώματα πάντων). Όπως είναι λογικό, οι ιδέες περί αρχής του κόσμου από ένα μόνο στοιχείο δεν εμφανίστηκαν ως κεραυνός εν αιθρία· αντίθετα βασίζονται σε πρωιμότερες μυθολογικές αντιλήψεις σχετικά με το είδωλο του κόσμου (του άνω και κάτω κόσμου) το οποίο είχε συγκεκριμένη τοπολογία και είχε βασιστεί σε ιδέες και δοξασίες άλλων πολιτισμών (συγκριτική μυθολογία, βλ. συνέχεια). Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει πως για ακόμα μια φορά, η ώθηση για ορθολογική και επιστημονική αντιμετώπιση ενός καθ' όλα αντικειμενικού θέματος δόθηκε από εναύσματα που ουδεμία σχέση έχουν με τη λογική και την επιστήμη, διαδικασία όμως απαραίτητη για τη μετάβαση από το μυθολογικό βίωμα στην ορθολογική αναπαράσταση του κόσμου.
Οι έννοιες και οι αντιλήψεις που θα παρουσιαστούν, αν και ντύνονται μέσα από τα πρόσωπα του μύθου «δεν έχουν μυθολογικό χαρακτήρα, αλλά αλλά είναι αποτέλεσμα ενός άμεσου, εμπειρικού, μη συμβολικού τρόπου σκέψης» (Kirk et al. 2013: 24).Οι αντιλήψεις αυτές συμπίπτουν χρονικά με τη Θεογονία του Ησιόδου, και τη γενικότερη προσπάθεια των ανθρώπων να θεωρήσουν ότι έλκουν την καταγωγή τους «από έναν κοινό πρόγονο ή ζευγάρι προδρόμων».
Η προφιλοσοφική ιδέα της ψυχής ως ενός σκιώδους ειδώλου του σώματος —μιας πνοής που εγκαταλείπει τον άνθρωπο για να επιβιώσει ως χλωμή παρουσία στον Άδη— μας είναι τόσο γνωστή, κυρίως από τον Όμηρο, ώστε δεν χρειάζεται να την περιγράψουμε εδώ (βλ. ωστόσο τo έργo του E. R. Dodds The Greeks and the Irrational, Berkley 1951 και του Jaeger Theology of the Early Greek Philosophers, Oxford 1947). Ο πρώτος έλληνας που πραγματεύθηκε ρητά την ψυχή ως κάτι που έχει ηθική σημασία (πόσο δεδομένο για τον δυτικό κόσμο του 21ου αιώνα!;) ήταν ο Πυθαγόρας (580 π.Χ. - 496 π.Χ.) ενώ ο Ηράκλειτος (περίπου 544 - περίπου 484 π.Χ) ήταν ο πρώτος που επισήμανε ότι η γνώση της ψυχής έχει άμεση σχέση με τη γνώση της δομής του κόσμου (πρβλ. τη θέση του A. Einstein για την κοσμική θρησκευτικότητα· αν και ο ίδιος απέρριπτε την ιδέα μιας προσωπικής μεταθανάτιας ζωής, η πίστη του στην αιώνια φύση της ενέργειας και στη διατήρησή της μέσα στο σύμπαν —όπου τίποτα δεν χάνεται, αλλά όλα μετασχηματίζονται— προσφέρει ένα σύγχρονο φυσικό ανάλογο στην ηρακλείτεια αντίληψη για τη δυναμική δομή του κόσμου).
Παράλληλα με την ομηρική αυτή αντίληψη της ψυχής, ήταν εδραιωμένη και η πεποίθηση ότι η ουσία της σχετίζεται με τον αιθέρα, δηλαδή την ουσία των άστρων. Η διαπίστωση αυτή αποκτά μια συγκλονιστική επικαιρότητα υπό το πρίσμα της σύγχρονης αστροφυσικής· όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Carl Sagan, «είμαστε φτιαγμένοι από αστρικό υλικό» (we are made of star-stuff), καθώς τα βαρέα στοιχεία του σώματός μας σφυρηλατήθηκαν στο εσωτερικό των άστρων πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Το κατά πόσο αυτή η αρχαία ενόραση για τη συγγένεια ανθρώπου και σύμπαντος είναι συμπτωματική ή όχι, αποτελεί ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον πεδίο διαλόγου μεταξύ αστροφυσικών, φιλοσόφων και φιλολόγων.
Το σχήμα και η φύση του κόσμου κατά την αρχαιότητα δεν περιορίζεται στη γνωστή σε μας επίπεδη γη. Ο τρόπος που φαντάζονταν τα συστατικά της μέρη ήταν περιπλοκότερος. Συγκεκριμένα, πληροφορίες που αντλούμε από διάσπαρτα χωρία του Ομήρου, ο ουρανός είναι ένα στερεό ημισφαίριο, σαν μια ανάποδη κούπα (P 425 χάλκεον ουρανόν, επίθετο που εκφράζει στερεότητα και λαμπρότητα). Ο ουρανός σκεπάζει την στρογγυλή, επίπεδη γη.
Το κατώτερο μέρος του διαστήματος ανάμεσα στη γη και στον ουρανό, που περιλαμβάνει τα σύννεφα (ατμόσφαιρα) περιέχει αέρα, ενώ το ανώτερο μέρος περιέχει αιθέρα (που μερικές φορές θεωρείται πύρινο). Κάτω απ' την επιφάνειά της, η γη εκτείνεται σε βάθος ίσο σε απόσταση με την απόσταση από την επιφάνεια μέχρι τον ουρανό, τη “χάλκινη κούπα” και έχει τις ρίζες της μέσα ή πάνω από τον Τάρταρο (η γη ισαπέχει τόσο από τον Ουρανό, όσο και από τον Τάρταρο). Η περίμετρος του Ταρτάρου είναι επίσης χάλκινη, κάτι που ενισχύει τη συμμετρία του κόσμου.
τόσσον ἔνερθ᾽ Ἀΐδεω ὅσον οὐρανός ἐστ᾽ ἀπὸ γαίης· με τούτα εγώ τα χέρια μου στα σκότη του Ταρτάρου, πολύ μακράν στα τρίσβαθα του κόσμου καταχθόνια,
που πύλες έχει σιδηρές και χάλκινο κατώφλι,
κάτω απ᾽ τον Άδη όσο της γης ο ουρανός απέχει·
(Μτφρ.: Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012)
2 Ησίοδος, Θεογονία 726 (Τάρταρον):
τὸν πέρι χάλκεον ἕρκος ἐλήλαται· ἀμφὶ δέ μιν νὺξ τριστοιχὶ κέχυται περὶ δειρήν· αὐτὰρ ὕπερθε γῆς ῥίζαι πεφύασι καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης. Χάλκινο φράγμα από γύρω τον κυκλώνει. Και γύρω του, στο λαιμό του, τρίδιπλη νύχτα είναι χυμένη. Κι απάνω της γης οι ρίζες και της ατρύγητης της θάλασσας φυτρώνουνε. (Μτφρ.: Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012)
Βέβαια η συμμετρία ανάμεσα στον κάτω και στον πάνω κόσμο δεν ήταν απόλυτη: συνήθως οι έλληνες εκείνης της εποχής δεν θεωρούσαν το σχήμα του Ταρτάρου ως ημισφαιρικό, όπως του ουρανού, καθώς σύμφωνα με μία εκδοχή η γη εκτεινόταν απεριόριστα προς τα κάτω.
3 Ξενοφάνης, απόσπ. 28:
γαίης μὲν τόδε
πεῖρας ἄνω παρὰ ποσσὶν ὁρᾶτε ἠέρι προσπλάζον, τὸ κάτω δ’ ἐς ἄπειρον
ἱκνεῖται. Αυτό που βλέπουμε στα πόδια μας είναι το πάνω μέρος της γης, που εφάπτετα με τον αέρα· αλλά το κάτω μέρος φτάνει ως το άπειρο. (Πρβ. Στράβων I, σ. 12 Cas)
Σύμφωνα με την απλοϊκή, περισσότερο λαϊκή παρά λόγια, αντίληψη για τον κόσμο οπως παρουσιάστηκε από το (3), γύρω από τα χείλη του δίσκου της γης κυλάει ένας αχανής ποταμός, ο Ωκεανός (Μέρος II, σε επεξεργασία).
❃❃❃
Πληροφορίες:
G. S Kirk, J. E. Raven & M. Schofield. 1983. The Presocratic Philosohpers. A critical History with a Selection of Texts. Cambridge University Press. Second edition.
(Για την ελληνική γλώσσα: Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1988, 2013)
Αποσπάσματα-Μεταφράσεις:
Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα - Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας - Συγγραφείς - Ησίοδος, Όμηρος
❃❃❃
Philomαtheia 15 Νοεμβρίου 2021
Το Βανουάτου (γαλλικά: République de Vanuatu, αγγλικά: Republic of Vanuatu, Μπισλάμα: Ripablik blong Vanuatu, παλαιότερη ονομασία Νέες Εβρίδες) είναι αρχιπέλαγος που βρίσκεται στον νότιο Ειρηνικό, 1000 χλμ. δυτικά των νησιών Φίτζι.
Από τα 82 νησιά του αρχιπελάγους του Βανουάτου τα δύο μεγαλύτερα είναι το Εσπίριτου Σάντου και το Μαλακούλα. Δύο από τα νησιά, τα Μάθιου και Χάντερ, διεκδικούνται και από τη Νέα Καληδονία. Η πρωτεύουσα της χώρας είναι η Πορτ Βίλα και βρίσκεται στο Εφάτε. Από το 1906, οι τότε Νέες Εβρίδες τελούσαν υπό κοινή αγγλογαλλική διοίκηση ως το 1980, οπότε το Βανουάτου απέκτησε την ανεξαρτησία του. Ο πληθυσμός της χώρας ανέρχεται σε 272.459[1] κατοίκους, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2016, εκ των οποίων το 94% είναι Μελανήσιοι. Οι 113 γλώσσες που χρησιμοποιούνται στα νησιά του Βανουάτου κατατάσσουν τη χώρα ανάμεσα σε αυτές με την μεγαλύτερη γλωσσική ποικιλία.
Εθνικό Σύνθημα - Σημαία
“Long God yumi stanap” δηλαδή: «Στο Θεό στηριζόμαστε»
Υumi= you + me (εμείς), stanap= stand up (στηρίζομαι)
Γλώσσα
Επίσημες γλώσσες είναι η Αγγλική, η Γαλλική και η Bislama. Σύμφωνα με το Ethnologue, η γλώσσα Bislama ανήκει στις Κρεολές γλώσσες με βάση την Αγγλική, στην κατηγορία των Κρεολών του Ειρηνικού ωκεανού:
Η προϊστορία της χώρας δεν είναι ακριβώς γνωστή. Αρχαιολογικά ευρήματα υποστηρίζουν την πιο κοινή θεωρία ότι στα νησιά έφτασαν πρώτοι λαοί που ομιλούσαν τις αυστραλονησιακές γλώσσες. Αυτό έγινε περίπου πριν από 4.000 χρόνια. Έχουν βρεθεί αγγεία από πηλό που ανάγονται στο 1.300- 1.100 π.Χ.[4]
Το πρώτο νησί του αρχιπελάγους στο οποίο έφτασαν οι Ευρωπαίοι ήταν το Εσπίριτου Σάντο, όταν το 1606 έφτασε εκεί ο Πορτογάλος εξερευνητής, Πέδρο Φερνάντες ντε Κιρός. Οι Ευρωπαίοι δεν επέστρεψαν παρά μόνο το 1768, όταν ο Λουί Αντουάν ντε Μπουγκενβίλ ανακάλυψε ξανά τα νησιά. Το 1774 μετονομάστηκαν σε Νέες Εβρίδες από τον Τζέιμς Κουκ. Το όνομα αυτό είχαν ως την ανεξαρτησία τους, το 1980.
Τη δεκαετία του 1860 ιδιοκτήτες φυτειών από την Αυστραλία, τα Φίτζι, τη Νέα Καληδονία και τα νησιά Σαμόα, ξεκίνησαν δουλεμπόριο στην περιοχή. Αυτό ονομάστηκε blackbirding. Την ίδια εποχή Καθολικοί και Προτεστάντες ιεραπόστολοι έφτασαν στα νησιά και στη συνέχεια έποικοι, με σκοπό να καλλιεργήσουν βαμβάκι. Έπειτα από την κατάρρευση των διεθνών τιμών στο τελευταίο, οι έποικοι άλλαξαν καλλιέργειες (καφές, κακάο, μπανάνες, κοκοφοίνικες). Το 1882 ιδρύθηκε η Καληδονική Εταιρεία Νέων Εβρίδων. Σύντομα, οι Γάλλοι ξεπέρασαν σε αριθμό τους Βρετανούς στα νησιά.
Τα γαλλικά και τα βρετανικά συμφέροντα στο νησί αποτέλεσαν αιτία να κινηθούν οι δύο μεγάλες δυνάμεις σε προσάρτηση του εδάφους. Το 1906 όμως συμφώνησαν σε κοινή διοίκηση, που ήταν μοναδικός τύπος διακυβέρνησης με αυτόνομα κυβερνητικά συστήματα, τα οποία συνενώθηκαν σε ένα δικαστήριο. Απαγορεύτηκε στους Μελανήσιους να αποκτήσουν υπηκοότητα αγγλική ή γαλλική.
Τη δεκαετία του 1940 η συγκυβέρνηση αυτή άρχισε να αντιμετωπίζει προκλήσεις. Ο εθνικισμός αυξήθηκε μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο στα νησιά, εξαιτίας της έλευσης των Αμερικανών, οι οποίοι ήταν σχετικά πλούσιοι. Η πίστη σε ένα μυθολογικό άτομο, με το όνομα Τζον Φραμ ήταν η βάση για μια αυτόχθονη αίρεση, που εξελίχθηκε σε θρησκεία μαζί και σε πολιτικό κόμμα.
Τη δεκαετία του 1970 ιδρύθηκε το πρώτο πολιτικό κόμμα με την ονομασία Εθνικό Κόμμα Νέων Εβρίδων. Συνιδρυτής του ήταν ο μετέπειτα πρωθυπουργός, Γουόλτερ Λίνι. Το κόμμα μετονομάστηκε σε Vanua'aku Pati το 1974 και πίεζε για ανεξαρτησία. Τελικά, η ανεξάρτητη δημοκρατία του Βανουάτου δημιουργήθηκε στις 30 Ιουλίου του 1980.
Τη δεκαετία του ' 90 η χώρα γνώρισε πολιτική αστάθεια. Το 1996 έγινε αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος από την Κινητή Δύναμη του Βανουάτου, μία παραστρατιωτική οργάνωση, εξαιτίας διαμάχης για τις πληρωμές. Την περίοδο της διακυβέρνησης από το Μαξίμ Καρλότ Κορμάν ήρθαν στο φως καταγγελίες για διαφθορά. Από το 1997 διεξάγονταν συνεχείς εκλογές. Ο Μπόλντουιν Λόνσντεϊλ εξελέγη πρόεδρος και ανέλαβε καθήκοντα το Σεπτέμβριο του 2014.
Το Βανουάτου έχει υπογράψει αρκετές διεθνείς συμφωνίες, μεταξύ των οποίων: το Πρωτόκολλο του Κιότο, τις συμβάσεις για τους θαλάσσιους και ανταρκτικούς πόρους, για τη βιοποικιλότητα, την ερημοποίηση, τα κινδυνεύοντα είδη, το Δίκαιο της θάλασσας, τη ρύπανση από τα πλοία, την προστασία του στρώματος του όζοντος και την τροπική ξυλεία.
Φυσική γεωγραφία
Το Βανουάτου είναι ορεινό, ηφαιστειογενές αρχιπέλαγος, με στενές πεδινές περιοχές κατά μήκος των ακτών. Το ενεργότερο ηφαίστειο είναι το Όρος Γιασούρ, ενώ το υψηλότερο σημείο της χώρας είναι η κορυφή του όρους Ταμπουεμασάνα, στα 1.879 μέτρα. Το κλίμα είναι τροπικό, με νοτιοανατολικούς αληγείς ανέμους.
Οι φυσικοί πόροι του Βανουάτου περιλαμβάνουν κυρίως την ξυλεία από δάση δικοτυλήδονων δένδρων και τα αλιεύματα. Σύμφωνα με στοιχεία του 2011, το 1,64% της εκτάσεως της χώρας είναι αρόσιμη και το 10,25% καλλιεργείται.
Φυσικοί κίνδυνοι είναι οι τυφώνες, με περίοδο από τον Ιανουάριο μέχρι τον Απρίλιο, και η ηφαιστειακή δραστηριότητα, που κάποτε προκαλεί και μικρούς σεισμούς. Τα τσουνάμι (από μακρινότερους σεισμούς) αποτελούν επίσης έναν (σπανιότερο) κίνδυνο.
Η πλειονότητα του πληθυσμού δεν έχει πρόσβαση σε παροχή πόσιμου νερού. Η αποδάσωση είναι ένα ακόμα πρόβλημα στα νησιά.
Υγεία και εκπαίδευση
Γενικά, το κράτος θεωρείται υγιεινό για να ζήσει κανείς σε αυτό. Δεν υπάρχουν καθόλου επικίνδυνα έντομα και ερπετά, στο νερό και στη στεριά. Επίσης, απουσιάζουν από τη χώρα οι σοβαρές τροπικές ασθένειες ή έχουν τεθεί υπό έλεγχο. Οι αυτόχθονες πληθυσμοί αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ελονοσία. Στην Πορτ Βίλα και σε τρία άλλα κέντρα, υπάρχουν παραρτήματα του Πανεπιστημίου του Νοτίου Ειρηνικού, ενός εκπαιδευτικού ιδρύματος του οποίου ιδιοκτήτες είναι 12 χώρες του Ειρηνικού. Οι σχολές που είναι στην Πορτ Βίλα είναι γνωστές ως Emalus Campus και εκεί στεγάζεται η Νομική Σχολή του εν λόγω Πανεπιστημίου.
Πολιτισμός
Οι επιδράσεις από τους αυτόχθονες αλλά και από τα άλλα κράτη κατέστησαν το Βανουάτου μια χώρα με πολιτιστική ποικιλία. Στα βόρεια, ο πλούτος ορίζεται από το πόσο κάποιος μπορεί να προσφέρει. Σύμβολο πλούτου θεωρούνται τα γουρούνια, ειδικά αυτά με τους γυριστούς χαυλιόδοντες. Στο κέντρο της νησιωτικής χώρας, κυριαρχούν περισσότερο παραδοσιακά πολιτιστικά συστήματα της Μελανησίας. Στο Νότο έχει αναπτυχθεί ένα σύστημα απονομής αξιωμάτων και συναφών προνομίων.[15]
Οι νεαροί άνδρες υποβάλλονται σε διάφορες τελετές ενηλικίωσης και συχνά σε αυτές συμπεριλαμβάνεται περιτομή.
Τα περισσότερα χωριά έχουν ένα σημείο συνάντησης για τους άνδρες και μέρος για να πιουν κάβα. Αυτό το μέρος λέγεται νακαμάλ (nakamal). Στα χωριά υπάρχουν επίσης περιοχές (τομείς) αποκλειστικά για καθένα από τα δύο φύλα. Υπάρχουν μάλιστα ειδικοί χώροι για τις γυναίκες, όπου πηγαίνουν για όσο χρονικό διάστημα έχουν περίοδο.
Η παραδοσιακή μουσική του Βανουάτου υπάρχει ακόμα στις αγροτικές περιοχές της νησιωτικής χώρας. Τα μουσικά όργανα περιλαμβάνουν σχεδόν αποκλειστικά κρουστά με διαφορετικό σχήμα και μέγεθος, γκονγκ, όπως επίσης και κρόταλα. Στη διάρκεια του 20ού αιώνα ένα ακόμα μουσικό είδος που έγινε δημοφιλές είναι η μουσική ορχήστρας εγχόρδων (string band). Αυτή περιλαμβάνει κιθάρες, ουκουλέλε και δημοφιλή τραγούδια. Πιο σύγχρονα είδη μουσικής είναι η μουσική ζουκ (zouk) και η ρέγκετον (reggaeton). Η τελευταία είναι παραλλαγή της χιπ χοπ στα ισπανικά και παίζεται ειδικά από τα νυχτερινά κέντρα στο Βανουάτου, όπου συχνάζουν τουρίστες και άτομα από χώρες της Δύσης.
Ελάχιστοι είναι οι επιφανείς συγγραφείς που έχουν καταγωγή από το Βανουάτου. Ωστόσο, η αγωνίστρια για τα γυναικεία δικαιώματα, Γκρέις Μέρα Μολίσα, που πέθανε το 2002, απέκτησε διεθνή φήμη για τα περιγραφικά της ποιήματα.
Το πιο δημοφιλές άθλημα στο αρχιπέλαγος είναι το κρίκετ. Υπάρχουν 8.000 εγγεγραμμένοι παίκτες του αθλήματος.[16] Τα αθλήματα διαχωρίζονται αναφορικά με την προτίμηση με βάση το φύλο, Η πετοσφαίριση θεωρείται γενικά γυναικείο άθλημα, ενώ το ποδόσφαιρο παίζεται σχεδόν αποκλειστικά από άνδρες.
Η κουζίνα του Βανουάτου (aelan kakae) περιλαμβάνει ψάρι, ρίζες λαχανικών, όπως τάρο και γλυκοπατάτες, φρούτα και λαχανικά.[17] Οι περισσότερες οικογένειες στα νησιά καλλιεργούν λαχανικά σε κήπους, με σκοπό την εγχώρια κατανάλωση. Είναι σπάνια η έλλειψη τροφής. Σχεδόν όλο το χρόνο αφθονούν οι παπάγιες, οι ανανάδες, τα μάνγκο και οι γλυκοπατάτες. Το γάλα από καρύδα και η κρέμα από καρύδα χρησιμοποιούνται για να νοστιμίσουν πολλά φαγητά. Τα περισσότερα φαγητά μαγειρεύονται σε πέτρες ή με βράσιμο και έπειτα στον ατμό. Ελάχιστα φαγητά τηγανίζονται.
Το ιστολόγιο αποσκοπεί στην προβολή άρθρων όχι μόνο για την ενημέρωση και τον σχολιασμό επιστημονικών θεμάτων, αλλά και για τον προβληματισμό πάνω σε καίρια ζητήματα της ανθρώπινης υπόστασης και την παροχή εναλλακτικών τρόπων σκέψης. Σκοπός είναι πάντα η εμβάθυνση και η εσωτερική αναζήτηση, όχι απαραίτητα η εύρεση μιας καθολικής απάντησης σε κάθε ζήτημα.
