Κύματα Θήτα στο Συμπόσιο Πλάτωνος

Τι είναι τα εγκεφαλικά κύματα Θήτα; Γιατί ο Αγάθωνας στο Συμπόσιο του Πλάτωνα μάλλον είχε δίκιο ότι η σοφία μεταδίδεται ευκολότερα
μέσω της κοντινής επαφής;*

(χρόνος ανάγνωσης: 8 λεπτά)

❃❃❃

Το Συμπόσιο Πλάτωνος είναι ένας από τους διαλόγους που έχουν γραφτεί προς τιμήν του Σωκράτη. Ο Αγάθωνας ήταν ο οικοδεσπότης του εν λόγω συμποσίου, στο οποίο τέθηκαν υπό την μορφή εγκωμίου διαφορετικές οπτικές για τον ορισμό του έρωτα. Όταν ο Σωκράτης έφτασε στον οίκο του Αγάθωνα βρήκε τους υπολοίπους έτοιμους να ξεκινήσουν το φαγητό, και πήγε να καθίσει σε ένα απομακρυσμένο σχετικά ανάκλιντρο. Ο Αγάθωνας είπε:

Δεῦρο, Σώκρατες, παρ᾽ ἐμὲ κατάκεισο, ἵνα καὶ τοῦ σοφοῦ ἁπτόμενός σου ἀπολαύσω (175d)
δηλαδή, Εδώ! Σωκράτη, δίπλα μου ξάπλωσε, για να απολαύσω, αγγίζοντας σε, τη σοφία σου.


Όταν ο Σωκράτης έλαβε τη θέση του, αποκρίθηκε εύλογα:

Εὖ ἂν ἔχοι, ὦ Ἀγάθων, εἰ τοιοῦτον εἴη ἡ σοφία ὥστ᾽ ἐκ τοῦ πληρεστέρου εἰς τὸ κενώτερον ῥεῖν ἡμῶν, ἐὰν ἁπτώμεθα ἀλλήλων, ὥσπερ τὸ ἐν ταῖς κύλιξιν ὕδωρ τὸ διὰ τοῦ ἐρίου ῥέον ἐκ τῆς πληρεστέρας εἰς τὴν κενωτέραν, 
δηλαδη, Τί καλά που θα ήτανε, Αγάθωνα, αν η σοφία ήταν κάτι που να μπορεί να διοχετεύεται από τον πιο γεμάτο προς τον περισσότερο άδειο από μας, με το να αγγίζουμε ο ένας τον άλλο, όπως ακριβώς το νερό στα ποτήρια που κυλά μέσα από το βαμβάκι απ’ το γεμάτο προς το άδειο.

Η ρήση του Αγάθωνα φαίνεται εκ πρώτης όψεως σχεδόν ανόητη· θα 'λεγε κανείς πως χρησιμοποιεί την υπερβολή ως τέχνασμα για να φιλοφρονήσει καταφανώς και υπέρ το δέον τον φίλο του. Είναι όμως δυνατόν τα λόγια του να κρύβουν κάποια αλήθεια, είτε το γνώριζε είτε όχι; Για να κάνουμε σχετικές υποθέσεις, αρκεί να μελετήσουμε, έστω και επιφανειακά, τι είναι τα κύματα Θήτα, τι σημαίνουν για τους ανθρώπους και την επικοινωνία τους και πώς τελικά μπορεί να σχετίζονται με την μετάδοση της γνώσης.

Το κείμενο αυτό αποτελεί έναν στοχασμό πάνω στη διασύνδεση της κλασικής φιλοσοφίας με τη νευροεπιστήμη: δεν περιλαμβάνει επιστημονική τεκμηρίωση, δεν αποσκοπεί στο να πείσει τον/την αναγνώστη/τρια, και γενικότερα δεν έχει χαρακτήρα επιστημονικής μελέτης. Αποτελεί απλώς τροφή για σκέψη, και, ενδεχομένως, μια ενδιαφέρουσα συσχέτιση.

Αρχικά λοιπόν, τι ακριβώς είναι τα εγκεφαλικά κύματα;

“Οι νευρώνες στον εγκέφαλό μας παράγουν συνεχώς ταλαντευόμενα πρότυπα ηλεκτρικής ενέργειας, τα οποία μετρώνται μέσω της ηλεκτροεγκεφαλογραφίας (electroencephalography ή αλλιώς EEG). Η μέτρηση πραγματοποιείται μέσω μικροσκοπικών ηλεκτροδίων που τοποθετούνται στο κεφάλι και καταγράφουν τη συχνότητα και το εύρος αυτού του ηλεκτρικού προτύπου.

Οι επιστήμονες κατατάσσουν σε τέσσερις βασικές κατηγορίες τους πιο σημαντικούς τύπους εγκεφαλικών κυμάτων που παράγει ο εγκέφαλός μας.

1. Κύματα Βήτα (Beta Waves): 14-40HZ

Τα πιο φυσιολογικά εγκεφαλικά κύματα που παράγουμε καθημερινά κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ο εγκέφαλός μας βρίσκεται σε κατάσταση “Βήτα¨ όταν σκεφτόμαστε, λύνουμε ένα πρόβλημα ή ασχολούμαστε με δραστηριότητες.

2. Κύματα Άλφα (Alpha Waves): 9-13HZ

Ένα κλικ πιο αργά από τα “Βήτα” κύματα, τα “Άλφα” κύματα εντοπίζονται σε καταστάσεις ροής, στιγμές ειρήνης ή αντανάκλασης. Ο εγκέφαλός μας παράγει κύματα “Άλφα” κατά κύριο λόγο όταν ασχολούμαστε με την αγαπημένη μας χαλαρωτική συνήθεια.

3. Κύματα Θήτα (Theta Waves): 5-8HZ

Σε ακόμη πιο αργή συχνότητα, τα εγκεφαλικά κύματα “Θήτα” παρατηρούνται ακριβώς λίγο πριν μας πάρει ο ύπνος ή αμέσως μόλις ξυπνήσουμε. Η κατάσταση “Θήτα” σχετίζεται άμεσα με την κατάσταση διαύγειας που βρίσκεται ο εγκέφαλος όταν βλέπουμε όνειρα, δημιουργούμε, διαλογιζόμαστε ή έχουμε έμπνευση.

4. Κύματα Δέλτα (Delta Waves): 1-4 HZ

Τέλος, τα εγκεφαλικά κύματα “Δέλτα” παρατηρούνται μόνο κατά τη διάρκεια του βαθύ ύπνου.

Αναλογιστείτε λίγο την αίσθηση ακριβώς πριν σας πάρει ο ύπνος το βράδυ ή μόλις ανοίξετε τα μάτια σας το πρωί, όπου δεν έχει αρχίσει ακόμη να λειτουργεί το μυαλό και η συνειδητή σκέψη. Αυτή είναι η κατάσταση “Θήτα”. Αν μπορείτε να θυμηθείτε κάτι από αυτές τις στιγμές, συνήθως βιώνετε ζωντανές εικόνες (τις λεγόμενες υπναγωγικές εικόνες) και ένα είδος ανοίγματος όπου έρχονται στο μυαλό σκέψεις που κάνετε σπάνια. Αυτές είναι οι υποσυνείδητες σκέψεις που έρχονται στην επιφάνεια του συνειδητού, για αυτό και τις θυμάστε μετά.

Οι επιστήμονες έχουν επίσης παρατηρήσει την εμφάνιση των εγκεφαλικών κυμάτων “Θήτα” σε Βουδιστές μοναχούς κατά τη διάρκεια διαλογισμού, οι οποίοι βέβαια έχουν αφιερώσει πολλά χρόνια για να εμβαθύνουν την πρακτική τους και να μπορούν να έρθουν σε αυτήν την κατάσταση.

Τα εγκεφαλικά κύματα Θήτα βοηθούν την παραγωγή θετικών νευροδιαβιβαστών, όπως είναι η ενδορφίνες ή αλλιώς «ορμόνες της ευτυχίας», ενώ ταυτόχρονα μειώνουν την παραγωγή των στρεσογόνων νευροδιαβιβαστών, όπως είναι η αδρεναλίνη και η κορτιζόλη.

Το να βρίσκεσαι σε κατάσταση “Θήτα” δεν σε κάνει απλά να αισθάνεσαι καλά. Έρευνες έχουν αποκαλύψει ισχυρότατους δεσμούς ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύματα “Θήτα” και στο πώς μαθαίνουμε, σχηματίζουμε μνήμες και συγκεκριμένες μνήμες σχετικά με τον εαυτό μας.”

Όμως, όπως εύλογα γίνεται αντιληπτό, το εγκεφαλικό κύμα θα πρέπει να συμπεριφέρεται όπως τα υπόλοιπα κύματα, αντικείμενο μελέτης της επιστήμης της Φυσικής. Υπάρχουν πολλά ακόμη είδη κυμάτων (μηχανικά, ηλεκτρομαγνητικά κ.τ.λ.), όλα όμως έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: μεταφέρουν ενέργεια. Η ενέργεια αυτή εξαρτάται από το είδος του κύματος, το μέσο —διαμέσω του οποίου μεταδίδεται η παλμική κίνηση—, την ύπαρξη ή όχι εμποδίων κ.ο.κ.


Πού οδηγούμαστε;

Ένα από τα χαρακτηριστικά όλων των κυμάτων είναι η ακτίνα. Μία ακτίνα ενός κύματος είναι η πορεία (κατά μήκος μιας γραμμής) που ακολουθεί τη διάδοση του κύματος και είναι πάντα κάθετη στο μέτωπο (τον αποδέκτη του κύματος). Ένα επίσης χαρακηριστικό των κυμάτων είναι ότι, όταν δεν μεταδίδονται σε περιβάλλον κενού, τείνουν να χάσουν την δυναμική τους και εν τέλει να σβήσουν. Ας φανταστούμε μια λίμνη, στην οποία πετάμε μια πέτρα. Η πέτρα αυτή σχηματίζει εγκάρσια κυκλικά κύματα, σκορπιζόμενα προς όλες τις κατευθύνσεις (οπτικά, σαν δακτύλιοι που συνεχώς μεγαλώνουν, απομακρυνόμενοι από την πηγή του κύματος, την πέτρα). Αν δεν εφαρμοστεί καμία άλλη επιρροή στον χώρο, τα κύματα αυτά θα χαθούν.


Αν ένα φύλλο πλέει ακριβώς δίπλα στο σημείο που πετάμε την πέτρα, εκείνο μετατοπίζεται ταχύτατα, καθώς η δύναμη που δέχεται είναι εξαιρετικά υψηλή. Αν όμως το ίδιο φύλλο βρισκόταν πολύ μακριά από το σημείο βολής, θα δεχόταν την επίδραση ενός από τους δακτυλίους όταν πια θα είχαν εξασθενίσει πολύ, σχεδόν δεν θα μετέβαλε καν τη θέση του. Επομένως η ενέργεια που θα δεχόταν θα ήταν πολύ μικρότερη από αυτή που πραγματικά εξεπέμφθη.

Αυτή η φθίνουσα πορεία της ενέργειας είναι που κάνει την εγγύτητα καθοριστική. Σήμερα, αυτή η «ενεγρειακή σύνδεση» που υποψιαζόμαστε δεν αποτελεί απλώς σχήμα λόγου, αλλά περιγράφεται με τον όρο Εγκεφαλικός Συντονισμός. Έρευνες δείχνουν ότι όταν δύο άνθρωποι αλληλεπιδρούν στενά, οι συχνότητες των εγκεφαλικών τους κυμάτων τείνουν να ευθυγραμμίζονται. Αυτός ο συντονισμός, όπως και τα κύματα στη λίμνη, είναι πιο ισχυρός όταν υπάρχει φυσική εγγύτητα, δημιουργώντας ένα κοινό νευρικό υπόστρωμα που διευκολύνει τη μεταφορά σύνθετων εννοιών.

Πώς φτάνουμε στον Αγάθωνα;

Εφόσον λοιπόν όλοι μας εκπέμπουμε κύματα Θήτα σε καταστάσεις έμπνευσης, πνευματικής ενάργειας και ψυχικής ευδαιμονίας (επί Διονύσω), και εφόσον τα κύματα Θήτα δεν μπορούν παρά να μεταδίδονται με τους ίδιους φυσικούς νόμους από τους οποίους διέπονται όλα τα υπόλοιπα κύματα, το μόνο που μπορούμε να συμπεράνουμε είναι ότι όντως: αν ο Σωκράτης σταθεί κοντά στον Αγάθωνα όσο εκφράζει τους συλλογισμούς του, είναι πολύ πιθανότερο να λάβει μεγαλύτερη ποσότητα ενέργειας· ενδεχομένως λοιπόν να γίνει περισσότερο κατανοητός, σε ένα βαθύτερο πνευματικό, ψυχικό και υποσυνείδητο επίπεδο.

Αυτή η διαδικασία θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχει ένα συγκεκριμένο βιολογικό όχημα: τη λειτουργία των Κατοπτρικών Νευρώνων (εξειδικευμένα κύτταρα του εγκεφάλου που ενεργοποιούνται τόσο όταν κάνουμε μια πράξη, όσο και όταν παρατηρούμε κάποιον άλλον να την κάνει). Για παράδειγμα, στο πλαίσιο μιας ζωντανής διδασκαλίας ή ενός συμποσίου, ο εγκέφαλος του μαθητή αντικατοπτρίζει την κατάσταση του δασκάλου, επιτρέποντας στη γνώση να περάσει όχι μόνο ως πληροφορία, αλλά ως βίωμα.

Παραδείγματα

Η σύνδεση της «ποσότητας ενέργειας» με την «ποσότητα αντίληψης» δεν είναι απαραίτητο να είναι τόσο παράλογη. Γιατί, στην συνομιλία μας με κάποιον, εάν δεν καταλάβουμε κάτι που μας είπε γέρνουμε ελαφρά το σώμα μας προς το μέρος του, ενώ τον ακούσαμε καθαρά και ξάστερα; Πόσες φορές έχουμε πιάσει την ίδια πατάτα απ' το πιάτο ταυτόχρονα με τον ομόδειπνό μας, παρ' όλο που ήταν γεμάτο και οι πιθανότητες απίστευτες; Πόσες φορές έχουμε πει το ίδιο ακριβώς πράγμα με το ίδιο ακριβώς ύφος και ένταση με τον καλύτερό μας φίλο;

Τέλος, γιατί η εξ αποστάσεως διδασκαλία δεν αποδίδει σε καμία βαθμίδα εκπαίδευσης; Οι διδάσκοντες και οι διδασκόμενοι είναι ακριβώς τα ίδια άτομα, ακριβώς οι ίδιοι εγκέφαλοι. Υπάρχουν μάλιστα και αρκετές ευκολίες στο να γίνεται το μάθημα στην άνεση του σπιτιού μας. Ακόμα και στις καλύτερες συνθήκες, το μάθημα μέσω υπολογιστή είναι κενό, πεζό. Δεν υπάρχει συναίσθημα. Δεν υπάρχει πάθος. Και κυρίως, δεν μεταδίδεται το πάθος για μάθηση. Λιγοστεύει η έμπνευση και η βαρύτητα ωθείται στην κατάκτηση στείρας γνώσης. Όχι σκόπιμα, απλά είναι αδύνατο να δημιουργηθεί το ανάλογο κλίμα, να μεταδοθεί πρωτίστως το συναίσθημα και δευτερευόντως η γνώση, και να αναπτυχθεί η ιδιαίτερη σχέση καθηγητή–μαθητή: αυτή που ωθεί του δασκάλους να διδάσκουν και τους μαθητές να μαθαίνουν. 

Και αυτό συμβαίνει γιατί η ψηφιακή επικοινωνία, όσο εξελιγμένη κι αν είναι, λειτουργεί ως φίλτρο (με την έννοια ότι «κόβει» τις λεπτές μη-λεκτικές συχνότητες που απαιτούνται για τον πλήρη εγκεφαλικό συγχρονισμό). Η απουσία της τρισδιάστατης παρουσίας και η απειροελάχιστη καθυστέρηση του ήχου και της εικόνας στα ψηφιακά μέσα, εμποδίζουν τη δημιουργία των κυμάτων Θήτα που σχετίζονται με την βαθιά σύνδεση και την έμπνευση. Έτσι, η γνώση παραμένει στεγνή και εγκεφαλική, καθώς λείπει το βιολογικό υπόβαθρο του συντονισμού που προσφέρει η φυσική παρουσία.

Σκέψεις

Η γνώση των ιδιοτήτων των εγκεφαλικών κυμάτων δεν αποτελεί απλώς επιστημονική περιέργεια, αλλά ένα εργαλείο αυτογνωσίας και (αυτο-)συνείδησης. Σε έναν κόσμο όπου οι συχνότητες και τα ψηφιακά ερεθίσματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να κατευθύνουν την προσοχή (Infinite Scroll, Binaural Beats, Blue Light, Micro-targeting κ.ά.) ή να επηρεάσουν την ψυχοσύνθεσή μας —συχνά με τρόπους που δεν αντιλαμβανόμαστε συνειδητά— η κατανόηση αυτής της δυναμικής γίνεται από πολυτέλεια, αναγκαιότητα. Αν γνωρίζουμε πώς ο εγκέφαλός μας «κλειδώνει» σε εξωτερικά σήματα, μπορούμε να επιλέγουμε συνειδητά σε ποιες πηγές θα εκθέτουμε τον εαυτό μας, και ποιες παρουσίες επιτρέπουμε να μας επηρεάζουν.

Όσο για τον δημιουργό αυτού του λογοτεχνικού έργου, τον Πλάτωνα, σίγουρα δεν γνώριζε για τα κύματα Θήτα, με την εμπεριστατωμένη και επιστημονικά πλαισιωμένη περιγραφή τους. 

Ωστόσο, τι είναι αυτό που μας κάνει τόσο αυθόρμητα και πηγαία να τον περιπαίξουμε όταν, δια στόματος Αγάθωνα, εκφράζει κάτι που περισσότερο με αλήθεια μοιάζει παρά με ψέμα; Αλλά και στο επίπεδο του ίδιου του έργου, ένας εγκέφαλος σαν τον Αγάθωνα, αν μίλησε κυριολεκτικά και όχι χαριεντιζόμενος, είναι πιθανότερο να είχε διαισθανθεί την ροή μιας ανεξήγητης ενέργειας συνδεόμενη με την αντίληψη, παρά να ξεστόμισε ωσάν μωρός και αφελής, κάτι τόσο αβάσιμο. Το ακροατήριό του άλλωστε δεν ήταν τυχαίο, ούτε ο ίδιος.


❃❃❃

Σχετική Βιβλιογραφία

G.J. Stephens, L.J. Silbert, & U. Hasson (2010). Speaker–listener neural coupling underlies successful communication, Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 107 (32) 14425-14430, https://doi.org/10.1073/pnas.1008662107

Dikker, S., Wan, L., Davidesco, I., Kaggen, L., Oostrik, M., McClintock, J., ... & Poeppel, D. (2017). Brain-to-brain synchrony tracks real-world dynamic group interactions in the classroom. Current biology, 27(9), 1375-1380, https://doi.org/10.1016/j.cub.2017.04.002

Dumas, G., Nadel, J., Soussignan, R., Martinerie, J., & Garnero, L. (2010). Inter-brain synchronization during social interaction. PloS one, 5(8), e12166, https://doi.org/10.1371/journal.pone.0012166

Merleau-Ponty, M., Landes, D., Carman, T., & Lefort, C. (2013). Phenomenology of perception. Routledge. pdf

Buzsáki, G., & Watson, B. O. (2012). Brain rhythms and neural syntax: implications for efficient coding of cognitive content and neuropsychiatric disease. Dialogues in clinical neuroscience, 14(4), 345-367, https://doi.org/10.31887/DCNS.2012.14.4/gbuzsaki

Bailenson, J. N. (2021). Nonverbal overload: A theoretical argument for the causes of Zoom fatigueTechnology, mind, and behavior2(1), 1, https://doi.org/10.1037/tmb0000030


❃❃❃

Σχετικά δημοσιεύματα

Κύματα Θήτα [αποσπάσματα]


❃❃❃

Philomαtheia 7 Νοεμβρίου 2020

0 comments

weekly inspo

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ