Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ

Η αριστοτελική προσέγγιση στη μελέτη της φύσης

Εικόνα
της Φωτεινής Κομνηνού Τόσο οι αρχές του Παρμενίδη για τη λογική όσο και η μακρόχρονη φοίτηση του στην Ακαδημία επηρέασαν τον τρόπο σκέψης του Αριστοτέλη και τον οδήγησαν σε μια ιδεαλιστική φιλοσοφία και την παράλληλη περιφρόνηση προς την τεχνική.Παρά την αφοσίωσή του στον ιδεαλισμό του Πλάτωνα, οι φυσικές επιστήμες τραβούσαν πάντοτε το ενδιαφέρον του Αριστοτέλη. Η φυσική επιστήμη όμως δεν μπορεί να στηριχτεί αποκλειστικά στη θεολογία. Η ακρίβεια που παρέχουν οι μαρτυρίες των αισθήσεων και η πολύχρονη προσεκτική παρατήρηση θα αντικαταστήσουν σταδιακά τη θεολογική προσέγγιση στην αριστοτελική φυσική. Σε αυτό το σημείο, ο Αριστοτέλης αρχίζει να αποδεσμεύεται από τον υπερφυσικό πλατωνικό κόσμο των Ιδεών και να στρέφει το ενδιαφέρον του στην φυσική πραγματικότητα και στην πεποίθηση «πως τη μορφή και τη σημασία του κόσμου θα πρέπει να τις αναζητήσουμε όχι έξω από την ύλη, μα σε στενή σύνδεση μαζί της». Χωρίς να αρνηθεί την ιδέα της αθανασίας της ψυχής, η οποία αναλύεται ξεχωριστά στα «Μεταφυ

Εγκώμιο Ερυξιμάχου περί έρωτος - Σύνδεση με την Εμπεδόκλεια θεώρηση

Εικόνα
Ο τρόπος με τον οποίο ο Ερυξίμαχος χτίζει την επιχειρηματολογία του στην απόπειρά του να εγκωμιάσει τον έρωτα στο Συμπόσιο του Πλάτωνα, ακολουθεί την τυπική δομή του ρητορικού λόγου (ή της επιχειρηματολογίας, με κατοπινότερους όρους). Η δομή αυτή περιλαμβάνει τον πρόλογο , στον οποίο εισαγόμαστε στις θέσεις του και μαθαίνουμε την οπτική από την οποία θα εξετάσει το φαινόμενο, το κυρίως μέρος , στο οποίο παρατίθενται τα παραδείγματα και η επιχειρηματολογία του, και τον επίλογο , στον οποίο κλείνει με ένα τελικό, συνοπτικό συμπέρασμα. Για το πρωτότυπο κείμενο και τη μετάφρασή του πάτα εδώ . Ο έρωτας και η ψυχή | από το Pinterest Συγκεκριμένα, ο λόγος αποτελείται από τα εξής μέρη, σύμφωνα με το παρακάτω σχεδιάγραμμα: Α)    Πρόλογος : «Δοκεῖ τοίνυν μοι… πρεσβεύωμεν τὴν τέχνην» ✧     Εισαγωγή: συμφωνία με τον Παυσανία αναφορικά με την διττή φύση του έρωτα ✧      Επισήμανση της ειδοποιούς διαφοράς μεταξύ των δύο: ο έρωτας οὐ μόνον ἐστὶν ἐπὶ ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀνθρώπων αλλά καὶ πρὸς ἄ

Τα 5 γένη του Ησιόδου | Η κατάπτωση της ανθρώπινης ηθικής

Εικόνα
του Γιώργου Χαραλαμπίδη  Ο διακαής πόθος του ανθρώπου να κατανοήσει τον λόγο και τον τρόπο της δημιουργίας τόσο του μακρόκοσμου του σύμπαντος, όσο και του μικρόκοσμου του ανθρώπου, αποτυπώνεται και στα δύο έπη του Ησιόδου, την  «Θεογονία»  και τα « Έ ργα και Ημέραι », που η αγαθή τύχη επέτρεψε να διασωθούν μέχρι και σήμερα, πλουτίζοντας έτσι σε σημαντικό βαθμό τις γνώσεις μας που αφορούν την πανάρχαια εκείνη εποχή. Ο Ησίοδος λοιπόν θεωρεί σαν δεδομένο ότι η ανθρώπινη ψυχή ακολουθεί μία πτωτική πορεία, από την στιγμή που δημιουργήθηκε μέχρι και σήμερα. Επιχειρεί λοιπόν μία εμφανή προσπάθεια σύγκρισης της  ΠΤΩΤΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ  που ακολουθεί η αξία των πολύτιμων μετάλλων του  χρυσού,  του  αργύρου,  του  χαλκού  και του  σιδήρου,  που διαδέχονται διαδοχικά το ένα το άλλο, την οποία την συνδέει με την  ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΗΘΙΚΗΣ . Ο γνωστός πίνακας του Gustave Moreau «Ο Ησίοδος και η Μούσα» – 1891 Το  «ΧΡΥΣΕΟΝ»  γένος ήταν το πρώτο, που συμπίπτει με την αρχική εμφάνιση του ανθρώπου. Την

Ευθύνη και φταίξιμο: μια εκδοχή της αδικίας

Εικόνα
(χρόνος ανάγνωσης: 5 λεπτά) Υπάρχουν πάμπολλα χαρακτηριστικά των ανθρώπινων συμπεριφορών που αποτελούν τροχοπέδη στην επίτευξη ομαλών διαπροσωπικών σχέσεων. Μία εξ αυτών είναι η μόνιμη και αδικαιολόγητη τάση μας να ρίχνουμε το φταίξιμο κάπου ·   είτε σε μας, είτε σε κάποιον άλλο. Στην πρώτη περίπτωση, μας χαρακτηρίζει μια διάθεση αυτολύπησης, είτε φανερής είτε υποθάλπουσας. Μια εσώψυχη ανάγκη να παραδεχτούμε ένα υποτιθέμενο λάθος μας, για να απολαύσουμε την επιβεβαίωση της άρνησής του από τους υπολοίπους. Το “ μην στενοχωριέσαι, δεν έφταιγες εσύ ”  είναι η απόλυτη επιβεβαίωση του κάθε Εγώ που συνεχώς προβάλλει ο καθένας που διψά για προσοχή.  Στην δεύτερη περίπτωση, εξίσου συχνή, τόσο η ευθυνοφοβία όσο και η αδυναμία διαχείρισης της αλήθειας, μας κάνει αυταπάγγελτα αρνητές οποιασδήποτε κατηγορίας, ακόμα κι αν είναι ολοφάνερο ότι είμαστε “ένοχοι ” . Η ανάγκη των ανθρώπων να επιρρίψουν ευθύνες πάντα και παντού δεν φαίνεται να πρόκειται να σταματήσει, χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα κάτι κ

Εμπεδοκλής ο Ακραγαντινός: κοσμογονία, φυσιολογία, θεολογία, πεπρωμένο

Εικόνα
από το Αρχαίων Τόπος Ο Εμπεδοκλής γεννήθηκε στον Ακράγαντα, μια από τις ωραιότερες πόλεις της Μεγάλης Ελλάδας, το 490 π.Χ. Θα πρέπει να ήρθε σε επαφή τόσο με τους Πυθαγόρειους όσο και με τον ηρακλειτισμό, ρεύματα με ζωηρή απήχηση στη Σικελία· θα πρέπει επίσης να συνάντησε τον Παρμενίδη και τον Αισχύλο. Παράλληλα όμως με αυτά τα φιλοσοφικά ρεύματα που γνώ­ρισε ο Εμπεδοκλής, οφείλουμε ιδιαίτερη μνεία στα μυστικιστικά ρεύματα και ιδιαίτερα στη λατρεία του Διόνυσου. Τη λατρεία αυτή καλλιεργούσαν κυρίως ορισμένοι πλάνητες μυστικιστές, που εξόρκιζαν αρρώστους, μιλούσαν με χρησμούς και συνέτασσαν Καθαρμούς. Οι παραδόσεις αυτές παρείχαν ενδεχομένως στον Εμπεδοκλή τα στοιχεία για τη διάπλαση του προσώπου με το οποίο μας εμφανίζεται μέσα στα έργα του: προφήτης και θαυματουργός. ◇◇◇ Διαβάστε ακόμα:  Εμπεδοκλής ο Ακραγαντινός: η μυστική υπερδύναμη, η ευεργεσία στον Σελινούντα, το τέλος, ο θρύλος και Εμπεδοκλής ο Ακραγαντινός: Σφαίρος, Φιλότης, Νείκος,  τέσσερις ρίζες (ριζώματα πάντων) ◇◇◇ I. Kοσμ