Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούνιος, 2020

Η αρχή της ανυπαρξίας

Εικόνα
(χρόνος ανάγνωσης: 4 λεπτά) Τί είναι αυτό που σε κάνει υπολογίσιμο μέλος μιας κοινωνίας ανθρώπων; Τι σου προσδίδει την ιδιότητα του υπάρχειν; Τί σε διαφοροποιεί από άλλα σύνολα ανθρώπων ή οργανισμών;   Το να είσαι μοναδικός είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ύπαρξής σου. Από το πρακτικό επίπεδο του DNA μέχρι το φιλοσοφικό επίπεδο της συμπαντικής τελεολογίας. Το θέμα όμως είναι, πόσα γνωρίζεις για αυτή τη μοναδικότητα; Τί σημαίνει για σένα; Αξιοποιείς αυτό σου το χαρακτηριστικό στο έπακρον, ή το αγνοείς πλήρως, κατακεραυνώνοντας αυτοκαταστροφικά την ίδια σου την ύπαρξη, βυθίζοντάς τη στην ανυπαρξία; Πώς, εν τέλει, κατορθώνει ένα έλλογο ον να σβήσει δια παντός το αποτύπωμά του; Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα δεν ξέρουν γιατί υπάρχουν. Ξυπνάνε το πρωί και κοιμούνται το βράδυ χωρίς να ξέρουν τον λόγο. Τρώνε απλά για να μην πεινάνε, κοιμούνται απλά γιατί το σώμα τους σβήνει, μιλάνε απλά για να μιλήσουν και όχι για να επικοινωνήσουν, ακούνε για να απαντήσουν, όχι να καταλάβουν.

Μελαμψοί και γαλανομάτηδες ήταν οι Ευρωπαίοι πριν 7.000 χρόνια σύμφωνα με έρευνα

Εικόνα
από την εφημερίδα Τα Νέα Ένας ευρωπαίος κυνηγός-συλλέκτης, ο οποίος ζούσε στα σπήλαια της Ισπανίας, πριν από περίπου 7.000 χρόνια, είχε τον ασυνήθιστο συνδυασμό μελαψού δέρματος, μαύρων μαλλιών και γαλανών ματιών, όπως αποκάλυψε μια νέα διεθνής γενετική έρευνα, που ρίχνει περισσότερο φως στην εξωτερική εμφάνιση των προϊστορικών Ευρωπαίων, πριν την εξάπλωση της γεωργίας στην ήπειρο. Πρόκειται για τον αρχαιότερο γνωστό γαλανομάτη στην Ευρώπη και για την αρχαιότερη ανάλυση DNA Ευρωπαίου από την προ-αγροτική (μεσολιθική) περίοδο της «γηραιάς» ηπείρου. Είναι η πρώτη φορά που διαβάζεται το πλήρες γονιδίωμα ενός Ευρωπαίου πριν τη νεολιθική γεωργική επανάσταση. Η ανακάλυψη ξάφνιασε τους επιστήμονες που νόμιζαν ότι οι παλαιότεροι κάτοικοι της Ευρώπης, ήταν μάλλον ανοιχτόχρωμοι και ξανθοί. Διαβάστε επίσης:  Υπάρχει “συνέχεια” του ελληνικού γονιδιώματος; (ανάλυση αρχαίου DNA) Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον ισπανό δρα Κάρλες Λαλουέθα-Φοξ του Ινστιτούτου Εξελικτικής Βιολογίας

Ο “Μαύρος Θάνατος”: Συνέπειες της πανδημίας στην οικονομία της εποχής

Εικόνα
της Γιώτας Πιτσιάβα, ιστορικού CRESPI Giuseppe Maria,The Blessed Bernardo Tolomeo's Intercession for the End of the Plague in Siena, c. 1735, Akademie der bildenden Künste, Vienna Το τέλος της περιόδου του Μεσαίωνα (από τα 1300 έως τα τέλη του 15ου αιώνα περίπου), έχει χαρακτηριστεί από πολλούς μελετητές ως «εποχή πείνας». Θεομηνίες με τρομερή ένταση και έκταση, "χτυπούσαν" ολόκληρη τη δυτική Ευρώπη. Η εξαθλίωση αρχικά επικράτησε επειδή η γεωργία δεν απέδιδε εξαιτίας της εξάντλησης φυσικών πόρων, άσχημων καιρικών συνθηκών και κατακλυσμών. Ως αποκορύφωμα όλων των θεομηνιών της εποχής, εμφανίστηκε η πανώλη. Ο «Μαύρος Θάνατος» που σκόρπισε βαρύ φόρο θανάτου σε ολόκληρη τη Δυτική Ευρώπη. Εάν η εικόνα της Παναγίας αποτελούσε το σύμβολο του Μεσαίωνα, η αποτρόπαια μορφή της νεκροκεφαλής και του θανάτου ήταν αυτή που επικράτησε στον Ύστερο Μεσαίωνα. Ο συνδυασμός βουβωνικής και πνευμονικής πανώλης, σάρωσε την Ευρώπη από το 1347 μέχρι το 1350 και επανεμφανίστηκε κατά περ

Υπάρχει “συνέχεια” του ελληνικού γονιδιώματος; (ανάλυση αρχαίου DNA)

Εικόνα
(χρόνος ανάγνωσης: 5 λεπτά) Μι α ανάλυση αρχαίου DNA έχει αποκαλύψει ότι οι αρχαίοι Μινωίτες και Μυκηναίοι ήταν παρόμοιοι γ ενετικά, λαοί οι οποίοι κατάγονταν από αγρότες της πρώιμης Νεολιθικής περιόδου (περίπου 6.500 π.Χ στον ελλαδικό χώρο).  Πιθανότατα μετανάστευσαν από την Ανατολία (σημερινή Τουρκία) στην Ελλάδα και την Κρήτη χιλιάδες χρόνια πριν την Εποχή του Χαλκού (περίπου 3.000 π.Χ. στον ελλαδικό χώρο).  Η έρευνα έδειξε οτι οι σύγχρονοι Έλληνες είναι μακρινοί απόγονοι των Μυκηναίων. The Minoans were a literate Bronze Age civilization that flourished thousands of years ago (one woman shown dancing, in a fresco fragment that dates from 1600-1450 BCE). Credit: Wikipedia/Photo by Wolfgang Sauber is licensed under CC BY-SA 3.0 Η ανακάλυψη των Μινωικών και Μυκηναικών πολιτισμών στη νήσο της Κρήτης και στον κυρίως Ελλαδικό χώρο στα τέλη του 19 ου  αιώνα έδωσαν υπόσταση στη σύγχρονη αρχαιολογία, και άνοιξαν τις πύλες για την μελέτη της ευρωπαϊκής Εποχής του Χαλκού. Αυτή η π