Μνήμη

«Αν δεν ξέρεις τι να κάνεις, κάνε αυτό που...»

(χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά)

❃❃❃

Όλοι και όλες μας έχουμε βρεθεί σε καταστάσεις αδυναμίας λήψης μιας απόφασης —είτε μικρής και στιγμιαίας, είτε με μεγαλύτερο και μακροχρόνιο αποτύπωμα.

Αυτή η φαινομενική αδυναμία δε, όταν συνοδεύεται από τις συνήθεις νόσους της εποχής —θλίψη, κατάθλιψη, άγχος, στρες της καθημερινότητας και κάθε είδους ψυχικό ή κοινωνικό πρόβλημα που μας δημιουργεί άγχος και αβεβαιότητα— οδηγεί σχεδόν αναπόφευκτα σε ένα και μόνο αποτέλεσμα: τη στασιμότητα.

Από τον Δημιουργό Pexels του Pixabay

Μια στασιμότητα που συχνά λογίζεται ως προσωπικό παράπτωμα, πολλώ δε μάλλον ως κοινωνική αναγκαιότητα —στην πραγματικότητα όμως, δεν συμβαίνει τίποτα από τα δύο. Τουλάχιστον όχι πάντα.

Ανεξάρτητα όμως από τη φύση αυτής της στασιμότητας, σημαντικό συνεκτικό στοιχείο του παρόντος προβλήματος είναι η λύση του.

Και η λύση στο αδιέξοδο της στασιμότητας μπορεί να έρθει με έναν παράδοξο, θα ‘λεγε κανείς, τρόπο.

Την επιστροφή στην τελευταία εκδοχή του εαυτού μας στην οποία θα εμπιστευόμασταν τη λήψη αυτής της απόφασης.

Κοινώς...

Αν δεν ξέρεις τι να κάνεις, κάνε αυτό που θα έκανες την τελευταία φορά που ήσουν καλά.

Πριν η καθημερινότητα σε βομβαρδίσει.

Πριν οι σχέσεις σε αλλοιώσουν.

Πριν χάσεις τον προσανατολισμό σου προσπαθώντας να ακολουθήσεις τον χάρτη —έναν χάρτη που έφτιαξε κάποιος άλλος εν αγνοία σου.

Πριν ξεχάσεις ποιος είσαι.

Αναζήτησε τις εκδοχές του εαυτού σου που στέκονταν ακμαίες μπροστά στο άγνωστο, γιατί δεν είχαν προλάβει ακόμα να αλωθούν απ’ αυτό.

Ο μεγαλύτερός σου σύμμαχος δεν είναι πάντοτε ο τωρινός εαυτός σου. Κάποιες φορές είναι ο παρελθοντικός· εκείνος που άφησες πίσω σε μια προσπάθεια να προλάβεις, αγνοώντας πως ο χρόνος είναι η πιο ασταθής σταθερά. 

Οι απαντήσεις που ψάχνεις βρίσκονται σε έναν τετραδιάστατο κόσμο, στον οποίον έχεις πρόσβαση μόνο μέσω της μνήμης.

Όχι επειδή το παρελθόν θα σου δώσει έτοιμες λύσεις, αλλά επειδή θα βρεις την εκδοχή του εαυτού σου που τα κατάφερε. Ο αυθεντικός εαυτός σου είναι η μόνη πυξίδα που μπορεί να αντεπεξέλθει σε κάθε πρόβλημα —παλιό και γνώριμο, ή νέο και πρωτοφανές. 

Και η πρόσβαση στον αυθεντικό εαυτό δεν έρχεται κοιτώντας τον καθρέφτη, αλλά κλείνοντας τα μάτια μ’ εσωτερικό θόρυβο χαμηλό· μόνο τότε η μνήμη θα κάνει είσοδο ευπρόσδεκτη και μετρημένη, μόνο τότε θα σου χαρίσει τα δώρα που εσύ ο ίδιος φύλαξες γι’ αργότερα.

Για αυτό λοιπόν μην την αγνοείς, πάψε να την κατακρεουργείς και να τη σπαταλάς με κάθε είδους αφορμή και χρησιμοποιώντας πάσης φύσεως παρωπίδα, γιατί η μνήμη είναι το μόνο κλειδί για ένα μέλλον που θα ‘ρθει από σένα, και όχι σε εσένα.

❃❃❃

Διαβάστε ακόμα:

Philomαtheia 01 Οκτωβρίου 2026