Αναρτήσεις

Γραμματικά γένη και σεξισμός: γλωσσολογία, ιστορία, φεμινισμός

Εικόνα
Μεγάλη ανησυχία έχει παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια για την ‘ανισότητα ’  που προάγει η χρήση του αρσενικού γένους όταν το υποκείμενο αναφοράς είναι γυναίκα (η γιατρός, η βουλευτής κ.ο.κ.) με ανθρώπους να υποστηρίζουν αφενός ότι κάτι τέτοιο δεν υφίσταται, καθώς οι ιδιότητες αυτές είναι καθαρά ανδρικές, και αφετέρου, στο άλλο άκρο, ότι θα έπρεπε να καταργηθούν πλήρως τα γραμματικά γένη εν όψει της ισότητας των δύο φύλων με τον μη χαρακτηρισμό της ιδιότητας ως  ‘ ανδρικό ’  ή ‘ γυναικείο ’ .  Ας δούμε λοιπόν, αρχικά, την διάκριση των γενών της ελληνικής από γλωσσολογική σκοπιά .  Από τον δημιουργό PDPics στο Pixabay Το γραμματικό γένος (grammatical gender) είναι μια γραμματική πληροφορία που δηλώνει αν η αναφερόμενη οντότητα είναι αρσενική, θηλυκή ή ουδέτερη αλλά δεν συμφωνεί πάντα με το φυσικό γένος (natural gender). Για παράδειγμα, η καρέκλα και το τραπέζι είναι δύο άψυχες οντότητες, ούτε αρσενικές ούτε θηλυκές, όμως η καρέκλα έχει το θηλυκό γραμματικό γένος, αντί του ουδετέρου που έ

Σχέσεις Ελλάδας - Ινδονησίας (πολιτική, βυζαντινή αγιογραφία κ.ά.)

Εικόνα
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στ χρόνος ανάγνωσης: 7 λεπτά ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΙΝΔΟΝΗΣΙΑΣ Οι  σχέσεις Ελλάδας–Ινδονησίας  ιδρύθηκε το 1960 και τα δύο έθνη έχουν καλές σχέσεις από τότε. Η  Ελλάδα  έχει πρεσβεία στην  Τζακάρτα , ενώ η  Ινδονησία  έχει πρεσβεία στην  Αθήνα . Η Ελλάδα και η Ινδονησία μοιράζονται κάποιες ομοιότητες, όπως ότι είναι δημοκρατίες, είναι εξολοκλήρου ή κατά ένα σημαντικό μέρος αποτελούμενες από αρχιπελάγη και διαθέτουν αξιόλογους αρχαιολογικούς χώρους. Ως εκ τούτου, οι συνεργασίες στην πολιτική, τις θαλάσσιες μεταφορές και τη ναυτιλία, τον πολιτισμό και τον τουρισμό έχουν τη δυνατότητα να διερευνηθούν. [1] Ιστορία Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Ινδονησίας, ιδρύθηκαν το 1960. Ωστόσο, μέχρι τη δεκαετία του 1990 δεν είχαν καθοριστεί οριστικά με πρέσβεις και πρεσβείες στις δύο χώρες. Η πρεσβεία της Ινδονησίας στην  Αθήνα  άνοιξε το 1994, [2]  ενώ η πρεσβεία της Ελλάδας στη  Τζακάρτα  άνοιξε το 1997. [3]  Μερικές δεκάδες Έλληνες κατοικούν στην Ινδονησία, ως

Οβιδίου ‘Μεταμορφώσεις’ Απόλλων και Δάφνη (Θ. Παπαγγελής)

Εικόνα
Το παρακάτω χωρίο προέρχεται από το έπος Μεταμορφώσεις του Ρωμαίου ποιητή Οβιδίου και αφηγείται την ιστορία του Απόλλωνα και της Δάφνης. Κατά πόσο δικαιολογεί το απόσπασμα αυτό την κρίση του Θ. Παπαγγελή ότι η ποίηση του Οβιδίου είναι ένας ‘συνδυασμός χαριτωμένης ειρωνείας, άνετου «καλαμπουριού», τρυφερότητας και πάθους’; «Στάσου» ικέτευε ο Απόλλωνας. Εκείνη το έβαλε στα πόδια, άφηκε πίσω τον θεό - και του θεού ανώφελα τα λόγια. Ξοπίσω εκείνος έτρεξε. «Δάφνη, σταμάτα, σ᾽ αγαπώ - κι εξάλλου δεν είμαι ο οποιοσδήποτε: είμαι ο γιος του Δία του μεγάλου. Είμαι προφήτης, ξέρω τα μελλούμενα, ξέρω τα περασμένα· υπόψιν είμαι και γιατρός - κι ας μην μπορώ να γιατρευτώ από σένα.» Του κάκου· δεν τον άκουγε. Σαν άνεμος ξεχύθηκε στα όρη, ανέμιζαν στις αύρες τα μαλλιά και φάνταζε πιο όμορφη η κόρη. Το παρόν απόσπασμα από τις  Μεταμορφώσεις  του Οβιδίου αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα γραφής του συγκεκριμένου ποιητή, κατά τον τρόπο συμπλοκής του παιγνιώδους ύφους με το ερωτικό περιε

Στόχος της μοντέρνας ποίησης

Εικόνα
Η φράση του Σεφέρη ‘ο δεσμός του ποιητή με την εποχή του είναι βιολογικός’ αποκαλύπτει την αναντίρρητη και παγιωμένη ανθρώπινη συμπεριφορά που δεσμεύει τον άνθρωπο στο να κατανοεί την κάθε πραγματικότητα που του παρουσιάζεται με όρους της δικής του πραγματικότητας. Αυτό σημαίνει ότι ο ποιητής προβάλει τα ενδότερά του αισθήματα όχι με σκοπό να υιοθετούνται και εφάπτονται σε κάθε άνθρωπο και κάθε εποχή, αλλά αντίθετα να είναι βαμμένα στο χρώμα της δικής του εμπειρίας, με βάση τα προσωπικά βιώματα και αναμνήσεις, τα οποία ελέγχουν και καθοδηγούν τη ζωή μας άσχετα από τη δική μας βούληση. Η έννοια του ‘ορίου δεκτικότητας του αναγνώστη’ αναφέρεται σε αυτό που θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε ως την αντίθετη όψη αυτού που μόλις περιγράφηκε. Ο αναγνώστης, είτε σύγχρονος είτε μεταγενέστερος του ποιητή, είτε έχει ζήσει παρόμοια είτε απλώς μπορεί να τα φανταστεί, δεν είναι ποτέ δυνατόν να αντιληφθεί πλήρως και με ακρίβεια ολόκληρο το λεπτεπίλεπτο φάσμα της εκάστοτε ποιητικής δημιουργίας. Σχετίζε

Γλωσσικός δανεισμός | “αλγόριθμος”, “άρμα”

Εικόνα
(χρόνος ανάγνωσης: 5 λεπτά) Ο γλωσσικός δανεισμός , δηλαδή το αποτέλεσμα εκτεταμένης διγλωσσίας κάποιων ομιλητών των κοινοτήτων που έρχονται σε επαφή, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας όλων των γλωσσών, όπως και της ελληνικής. Υπάρχουν διάφορα είδη δανείων (μεταφραστικό δάνειο, αντιδάνειο, ξένο δάνειο κ.ά.) καθένα από τα οποία υπάρχει και λειτουργεί για συγκεκριμένους λόγους και με συγκεκριμένους τρόπους. Δύο δάνειες λέξεις της ελληνικής είναι και οι λέξεις αλγόριθμος και άρμα. Η λέξη ‘αλγόριθμος’ ανήκει στην επιστημονική ορολογία της πληροφορικής και των μαθηματικών, και σημαίνει ‘μια πεπερασμένη σειρά ενεργειών, αυστηρά καθορισμένων και εκτελέσιμων σε πεπερασμένο χρόνο, με στόχο την επίλυση ενός προβλήματος’ (Σταματόπουλος 2015), χρησιμοποιείται δηλαδή σε υπολογιστικά και μαθηματικά περιβάλλοντα. Σύμφωνα με το Λεξικό Μπαμπινιώτη (2005) η λέξη προέρχεται από μεταφορά του αγγλικού algorithm < algorism (παρετυμολογικά από τη λέξη ‘αριθμός’), πληροφορία που παρέχει και το Λε

Ο γυρισμός του ξενιτεμένου

Εικόνα
Το ποίημα του Σεφέρη  Ο γυρισμός του ξενιτεμένου   αναφέρεται σε ένα μοτίβο που επανέρχεται ίσως  συχνότερα από οποιοδήποτε άλλο, τουλάχιστον κατά την ώριμη περίοδο συγγραφής του, αυτό της Οδύσσειας και του   εξανθρωπισμένου Οδυσσέα .  Συγκεκριμένα παραλληλίζεται η σκηνή της αναγνώρισής του με την Πηνελόπη όταν επέστρεψε στην Ιθάκη, κάτι που διαφαίνεται με αναφορές σε ολόκληρο το ποίημα ( χρόνια ξενιτεμένος ήρθες  στ. 2,  γυρεύω τον παλιό μου κήπο  στ. 6 κ.ο.κ.). ― Παλιέ μου φίλε τί γυρεύεις; χρόνια ξενιτεμένος ήρθες με εικόνες που έχεις αναθρέψει κάτω από ξένους ουρανούς μακριά απ' τον τόπο το δικό σου. ― Γυρεύω τον παλιό μου κήπο· τα δέντρα μού έρχουνται ώς τη μέση κι οι λόφοι μοιάζουν με πεζούλια κι όμως σαν ήμουνα παιδί έπαιζα πάνω στο χορτάρι κάτω από τους μεγάλους ίσκιους κι έτρεχα πάνω σε πλαγιές ώρα πολλή λαχανιασμένος. ― Παλιέ μου φίλε ξεκουράσου σιγά-σιγά θα συνηθίσεις· θ' ανηφορίσουμε μαζί στα γνώριμά σου μονοπάτια θα ξαποστάσουμε μαζί κάτω απ' το θόλο των πλατάν

Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο (ΔΦΑ): Τί είναι;

Εικόνα
Πολύ συνοπτικά, το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο είναι η απεικόνιση των φωνημάτων (των φθόγγων, των “ήχων ” ) όλων των γλωσσών του κόσμου. Δεν αφορά ούτε τον τρόπο γραφής κάθε γλώσσας (καθώς πολλές γλώσσες δεν έχουν καν σύστημα γραφής) ούτε μέσο “ συνεννόησης ”  όλων των ομιλητών του κόσμου. Είναι ένα πολύτιμο εργαλείο καταγραφής κάθε εκφωνήματος από οποιαδήποτε γλώσσα που χρησιμοποιείται από τους γλωσσολόγους, τους επιστήμονες που μελετούν συστηματικά το φαινόμενο “ γλώσσα ” , καθώς, πολλές φορές, υπάρχει ανάγκη μελέτης δεδομένων περισσότερων γλωσσών, άγνωστων σε αυτούς. Συγκεκριμένα, αποτελεί εργαλείο του κλάδου που ονομάζεται Φωνητική , η οποία μελετά τις πραγματώσεις κάθε φθόγγου της εκάστοτε γλώσσας. Για παράδειγμα, ο ήχος “ α ”  όπως στην άρπα , στο ΔΦΑ καταγράφεται ως  “ a ” . Ο ήχος  “ θ ”  όπως στο θέατρο , καταγράφεται ως  “ θ ” . Αν δηλαδή θα θέλαμε να αποδώσουμε τη λέξη θάλασσα στο ΔΦΑ, θα γράφαμε /θalasa/ (η θέση του τόνου είναι ακριβώς πριν από τη συλλαβή που τονίζεται, δηλ

Γιατί χρονοτριβείς και αναβάλλεις κάτι που θες πολύ να κάνεις;

Εικόνα
Μπορεί να είναι μια εργασία, ένα μήνυμα, διάβασμα για απόκτηση κάποιου διπλώματος, ολοκλήρωση κάποιου task στη δουλειά, ή και όλα μαζί. Σημασία έχει ότι μέσα στην καθημερινότητα βαμβαρδίζεσαι από πλήθος πραγμάτων που εσύ επέλεξες, και παρά ταύτα δεν τα φέρνεις εις πέρας. Γιατί συμβαίνει αυτό; (χρόνος ανάγνωσης: 8 λεπτά) Δεν αναφερόμαστε σε όλων των ειδών τις αναβολές. Κάποιες φορές φταίει η κούραση, κάποιες η έλλειψη κινητήριας δύναμης, κάποιες φορές απλά υπάρχουν χρησιμότερα ή πιο διασκεδαστικά πράγματα να κάνεις. Κάποιες φορές απλά δεν θες. Μιλάμε για ένα ειδικό αίσθημα απώθησης μιας ενέργειας που ακόμα και οι ίδιοι δεν μπορούμε να δικαιολογήσουμε. Λες: “μα θέλω τόσο να γράψω καλά στις πανελλήνιες, να σπουδάσω . Γιατί δεν σηκώνομαι να διαβάσω;!”,  “αφού για αυτή τη δουλειά σπούδασα, γιατί δεν θέλω να πάω στο γραφείο; ”. Αυτού του είδους οι απωθήσεις δεν εμφανίζονται στους τεμπέληδες και στους άεργους (ή τουλάχιστον δεν αναφερόμαστε σε αυτούς επί της παρούσης).  Εμφανίζονται στους ιδ